Bernardo Tanucci: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 4 bajty ,  15 lat temu
m
drobne merytoryczne
[wersja nieprzejrzana][wersja nieprzejrzana]
m (robot dodaje: hu:Bernardo Tanucci)
m (drobne merytoryczne)
Tanucci przyszedł na świat w biednej rodzinie w [[Stia]], nieopodal [[Arezzo]] ([[Toskania]]). Wykształcenie odebrał na uniwersytecie w mieście [[Piza]], gdzie od roku [[1725]] miał posadę profesora prawa. Gdy [[Karol III Hiszpański]], wtedy jeszcze tylko książę Parmy Carlo podążał przez Toskanię na południe by podbić [[Królestwo Neapolu]], książę Toskanii ([[Wielkie Księstwo Toskanii]]) [[Cosimo III de' Medici]] , namówił go by zabrał Tanucciego z sobą. W Neapolu Karol mianował Tanucciego pierwszym doradcą Królestwa, naczelnikiem Poczty, ministrem sprawiedliwości ([[1752]]), [[MSZ]] (w [[1754]]), a w końcu markizem i pierwszym ministrem. Tanucci walczył przeciwko mieszaniu sie kleru w sprawy państwa i przeciw feudalnym przywilejom Papiestwa i arystokracji Neapolu i Sycylii. Wprowadzony został typowy [[absolutyzm oświecony]]. W sprawach międzynarodowych Tanucci utrzymywał swój kraj z dala od wojen i awantur. W roku [[1742]] brytyjska flota pomogła mu utrzymać neutralność wód neapolitańskiech mimo iż trwała wówczas [[wojna o sukcesję austriacką]] ([[1740]]-[[1748]]). Zniesiono średniowieczne [[prawo martwej ręki]] w dobrach kościelnych, jak również średniowieczny status Neapolu jako wasala papiestwa. W roku 1767 wypędził z kraju [[Jezuici|Jezuitów]].
 
O jego działalności i charakterze wiadomo dziś dzięki relacjom i badaniom takich osób jak: [[Gaetano Filangeri]] (1752-1788, neapolitański uczony i prawnik) , [[Federigo Sclopis]] (urodzony w [[Turyn]]ie mąż stanupolityk, 1798-1878), [[Pietro Colletta]] ([[Neapol]] 1775 - [[Florencja]] 1831, historyk i statystyk)i [[Marco Lastri]] (1731-1811).
 
[[Leopoldo de Gregorio, markiz Esquilache]] (1741-1785), który potem podążył za królem Karolem do [[Madryt]]u, należał do grupy reformatorów skupionych wokół Tanucciego.
4311

edycji