Otwórz menu główne

Stąporków (gmina)

gmina miejsko-wiejska w województwie świętokrzyskim

Stąporkówgmina miejsko-wiejska w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie kieleckim.

Stąporków
gmina miejsko-wiejska
Herb
Herb
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat konecki
TERYT 2605083
Burmistrz Dorota Łukomska
Powierzchnia 231,67 km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności

17 485[1]
• gęstość 75,5 os./km²
Nr kierunkowy 41
Tablice rejestracyjne TKN
Adres urzędu:
ul. Piłsudskiego 132a
26-220 Stąporków
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Stąporków
Stąporków
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stąporków
Stąporków
Ziemia51°09′N 20°33′E/51,150000 20,550000
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej
Portal Portal Polska

Siedziba gminy to Stąporków.

Na terenie miasta i gminy Stąporków znajduje się podstrefa Specjalnej Strefy Ekonomicznej Starachowice, obejmująca obszar 34,1 ha i zagospodarowana w ponad 70%[2].

1 stycznia 2012 r.[3] gminę zamieszkiwało 18 066 osób.

Spis treści

Struktura powierzchniEdytuj

Według danych z roku 2002[4] gmina Stąporków ma obszar 231,41 km², w tym:

  • użytki rolne: 31%
  • użytki leśne: 62%

Gmina stanowi 20,3% powierzchni powiatu.

HistoriaEdytuj

Gmina występuje w wykazie gmin powiatu koneckiego w woj. kieleckim na 1 stycznia 1974[5]. W związku z nowym podziałem administracyjnym, wprowadzonym 1 czerwca 1975, gmina nie jest wyliczona w wykazie gmin zawartym w Dz.U. z 1975 r. nr 17, poz. 92, §15 (wyliczone jest natomiast miasto Stąporków, lecz wówczas miasta i gminy były oddzielnymi jednostkami). Następnie w Dz.U. z 1976 r. nr 23, poz. 142, §4-1c z dnia 1 lipca 1976 gmina Stąporków zostaje połączona z gminą Niekłań Wielki (de facto zniesioną) w gminę o nazwie Stąporków z siedzibą w Stąporkowie; równocześnie (w tym samym dzienniku ustaw, punkt §4-1l) do gminy Stąporków włączono duży obszar zniesionej gminy Odrowąż i część zniesionej gminy Smyków.

DemografiaEdytuj

Dane z 30 czerwca 2004[3]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób % osób % osób %
populacja 18 531 100 9496 51,2 9035 48,8
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
80,1 41 39
  • Piramida wieku mieszkańców gminy Stąporków w 2014 roku[1].


 

Ochrona przyrodyEdytuj

 
Gagaty Sołtykowskie

Rezerwaty przyrodyEdytuj

Najwyższym szczytem gminy, a zarazem powiatu jest szczyt Hucisko w lesie w pobliżu wsi o tej samej nazwie, jego wysokość nad poziomem morza wynosi 374 metry.

Sołectwa wchodzące w skład gminyEdytuj

ZabytkiEdytuj

NiekłańEdytuj

CzarnaEdytuj

OdrowążEdytuj

  • Kościół św. Jacka i św. Katarzyny w Odrowążu
  • Kaplica Św. Rozalii w Odrowążu - Rynek w Odrowążu (Dom Ludowy)

StąporkówEdytuj

  • Pomnik zamordowanej przez hitlerowców rodziny Gutów
  • Stuletnia stacja PKP
  • Pomnik Grzejnika przed Miejsko-Gminnym Ośrodkiem Kultury w Stąporkowie

Czarniecka GóraEdytuj

  • Drewniane Wille w Czarnieckiej Górze
  • Park uzdrowiskowy przy Świętokrzyskim Centrum Rehabilitacji w Czarnieckiej Górze
  • Pozostałości po kopalni rudy żelaza "Edward" na Osicowej Górze

FurmanówEdytuj

  • Pozostałości zespołu wielkopiecowego w Furmanowie
  • Stupięćdziesięcioletni dąb "Hubal"

HuciskoEdytuj

Wielka WieśEdytuj

PrzemysłEdytuj

W gminie Stąporków funkcjonują następujące zakłady przemysłowe: fabryka farb (Henkel Bautechnik) w Starej Górze, Zakład Urządzeń Kotłowych (ZUK) w Stąporkowie, gazownia (Gaspol) w Stąporkowie, fabryka opłatków (Christie) w Hucisku, odlewnia żeliwa w Krasnej, zakład przerobu złomu (Eko-przerób) w Odrowążu, fabryka sit w Furmanowie, PWTK w Stąporkowie.

SportEdytuj

W gminie Stąporków działają kluby piłkarskie MKS Stąporków występujący w klasie A, KS Kamienna Wola występujący w klasie B oraz bezligowcy Huragan Mokra i LZS Lider Hucisko. Dawniej istniał tu też klub Skała Niekłań.

Sąsiednie gminyEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b http://www.polskawliczbach.pl/gmina_Staporkow, w oparciu o dane GUS.
  2. Informacje na stronie SSE Starachowice. sse.com.pl. [dostęp 2014-12-08].
  3. a b Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2013 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2013-07-26. ISSN 1505-5507.
  4. Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset (pol.). regioset.pl. [dostęp 2010-09-14].
  5. Wykaz powierzchni jednostek podziału terytorialnego dla potrzeb statystycznych, stan w dniu 1 I 1974. GUS, 1974.