Otwórz menu główne

Stadion Miejski w Szczecinie

Stadion Miejski im. Floriana Krygierastadion piłkarski mieszczący się w Szczecinie w dzielnicy Pogodno przy ul. Karłowicza 28, główne wejście od ul. Twardowskiego, dodatkowe od ulic Karłowicza i Witkiewicza. Obiekt położony jest blisko centrum Szczecina; dojazd głównie tramwajami linii 5 i 7 (przystanek przy ul. Mickiewicza), a także autobusami linii 67 oraz 75 (przystanki przy ul. Traugutta/Poniatowskiego na Pogodnie lub przy ul. Santockiej na os. Przyjaźni/os. Kaliny). Do 2002 możliwy był także dojazd koleją (przystanek PKPSzczecin Pogodno” – obecnie wykorzystywany sporadycznie, jedynie jako przystanek końcowy pociągów specjalnych).

Stadion Miejski w Szczecinie
Ilustracja
Stadion Miejski
im. Floriana Krygiera
Przydomek: Paprikana
Państwo  Polska
Adres Szczecin,
ul. Karłowicza 28
Data budowy od 1914
Data otwarcia 5 października 1925
Właściciel Miasto Szczecin (Miejski Ośrodek Sportu, Rekreacji i Rehabilitacji w Szczecinie)
Klub Pogoń Szczecin
Pogoń Women Szczecin (boisko nr 2)
Pojemność stadionu 4 197 (tymczasowa pojemność na czas przebudowy)
Oświetlenie 2300 lx
Wymiary boiska 105 × 68 m
Nawierzchnia boiska naturalna
Dodatkowe wyposażenie podgrzewana murawa,
telebim 16,6 m²
Położenie na mapie Szczecina
Mapa lokalizacyjna Szczecina
Stadion Miejski w Szczecinie
Stadion Miejski w Szczecinie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stadion Miejski w Szczecinie
Stadion Miejski w Szczecinie
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Stadion Miejski w Szczecinie
Stadion Miejski w Szczecinie
53°26′11,67″N 14°31′07,17″E/53,436576 14,518658
Plan sektorów Stadionu Miejskiego w Szczecinie
Tablica przy głównym wejściu od ul. Twardowskiego
Stara i nowa tablica wyników
Stadion im. Floriana Krygiera zimą

Od lat 50. do 1989 roku stadion był własnością klubu MKS Pogoń Szczecin. Obecnie należy do gminy Miasto Szczecin i zarządza nim Miejski Ośrodek Sportu, Rekreacji i Rehabilitacji (MOSRiR). Do początku 2007 roku był największym obiektem, na którym rozgrywano mecze Orange Ekstraklasy. Jego szczególną cechą było to, że nigdy nie było na nim powszechnych niegdyś na stadionach miejsc stojących, przed wprowadzeniem obowiązku montażu krzesełek całe trybuny wyposażone były w ławki. Najzagorzalsi kibice szczecińskiej drużyny zwykli zasiadać w sektorach 11. i 12., które zwą Piekiełkiem lub Młynem. Cały stadion ma wśród kibiców przydomek Paprikana (połączenie nazwy słynnego stadionu Maracana w Rio de Janeiro z powszechnie kojarzoną jako symbol miasta w czasach PRL konserwą Paprykarz szczeciński). Sektor nr 23 przeznaczony był dla kibiców drużyny gości, sektor nr 20 – dla gości honorowych, sektory rodzinne to nr 17-18.

Stadion zbudowany był na terenie dawnej kopalni żwiru utworzonej na dość stromym zboczu. Boisko znajdowało się na dnie wyrobiska, a trybuny na jego ścianach, w związku z czym wokół korony stadionu był płaski teren. Trybuna południowa (sektory 1 - 8) oraz zachodnia (łukowa, sektory 9 - 15) były wysokie, natomiast trybuna północna (sektory 16 - 23) o połowę niższa. Nad tą trybuną wybudowano w roku 2010 budynek prasowy. Trybuny miały kształt lekko rozchylonej podkowy, otwartej od strony ul. Twardowskiego, na wprost głównego wejścia.

Podstawowe dane boiska głównego (przed przebudową)Edytuj

Trybuny boiska głównego miały pojemność 18 027 miejsc siedzących (krzesełek). Sektor gościnny obejmował 1000 miejsc[1], a zadaszenie: 1572 miejsca[2]

Boisko stadionu ma wymiary 105 × 68 m, które ma oświetlenie o natężeniu 2300 lx[1].

Przy stadionie znajduje się parking na 700 pojazdów[1].

Współrzędne geograficzne: φ=53°26'11,674'' N, λ=14°31'07,169'' E

Historia stadionuEdytuj

KalendariumEdytuj

  • 1914 – rękoma rosyjskich jeńców wojennych nieczynną żwirownię przeistoczono w plac do gry w piłkę nożną,
  • 1925, 5 października – oddano do użytku stadion miejski z pełnowymiarową płytą główną boiska, dookoła płyty powstała 400-metrowa bieżnia a trybuny mogły pomieścić 15 tys. widzów. Obok boiska zbudowano m.in. szatnie dla zawodników, trzy korty tenisowe i plac zabaw dla dzieci. Obiekt nosił wówczas nazwę Rühl Kampfbahn dla upamiętnienia prof. dr. Hugo Rühla (1845-1922), a użytkowany był przez klub Stettiner Turn Verein.
  • 1944-1945 – na terenie stadionu znajdował się punkt obrony przeciwlotniczej
  • 1949 – rozpoczęto odbudowę obiektu po zniszczeniach wojennych
  • 1955 – zamontowano sztuczne oświetlenie (natężenie 700 lx) – inauguracja 31 października w meczu towarzyskim z I-ligowym Kolejarzem Poznań (2:4)
  • 1959, 15 marca – pierwszy w historii stadionu mecz ekstraklasy, Pogoń Szczecin - Gwardia Warszawa 0:1,
  • 1963, 4 września – padł rekordowy wynik w historii meczów reprezentacji Polski[3]. W swoim pierwszym meczu na szczecińskim stadionie Polska pokonała Norwegię 9:0 (3:0), w reprezentacji zadebiutował jako najmłodszy piłkarz w jej historii Włodzimierz Lubański
  • 1965 w dniach od 13 do 15 sierpnia odbyły się na stadionie Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce 1965.
  • 1967, 2-3 sierpnia – mecz lekkoatletyczny Polska - Wielka Brytania, wygrany przez Polskę[4][5]
  • 1974, 12 maja – na stadionie zlokalizowano metę VI etapu Wyścigu Pokoju. Etap wygrał Stanisław Szozda po dyskwalifikacji Rosjanina Walerija Lichaczowa, który jako pierwszy przejechał linię mety, ale zajechał Szoździe drogę; znane stało się zachowanie reportera Telewizji Polskiej, który podczas transmisji na żywo przeraził się ostrej wypowiedzi Szozdy o radzieckim kolarzu i przerwał wywiad[6]
  • 1984, 13 maja – mecz ekstraklasy Pogoń Szczecin - Szombierki Bytom 8:1, najwyższe zwycięstwo Pogoni w historii występów w ekstraklasie
  • 1989 – obiekt został przejęty na własność przez Miasto Szczecin od będącego w kłopotach finansowych klubu MKS Pogoń Szczecin
  • 1995 – jako pierwszy w Polsce stadion posiada trybuny wyposażone w 100% w krzesełka
  • 2001, 19 listopada – oddano do użytku zmodernizowane oświetlenie płyty głównej (z 700 lx do 2300 lx) wówczas najlepsze w Polsce.
  • 2003, 19 marca – rozegrano pierwsze spotkanie z zadaszoną częścią „wysokiej trybuny” (4. i 5. sektor, łącznie ok. 1500 miejsc)
  • 2003, 26 kwietnia – mecz ekstraklasy Pogoń Szczecin - Odra Wodzisław Śląski 1:7, najwyższa porażka Pogoni w ekstraklasie na własnym stadionie[7]
  • 2004, 26 lipca – na sesji Rady Miasta Szczecina radni jednogłośnie przyjęli uchwałę o nadaniu stadionowi imienia Floriana Krygiera[8]
  • 2005, 29 maja – w 32. sekundzie meczu PolskaAlbania Maciej Żurawski został autorem najszybciej strzelonej bramki w historii polskiej reprezentacjiBłąd w przypisach: Nieprawidłowy znacznik <ref>. Odnośnik ref z zawartością musi mieć nazwę.
    BŁĄD PRZYPISÓW
  • 2005, 29 listopada – 2006, 9 marca – wykonano podgrzewaną murawę głównej płyty boiska
  • 2006, 6 czerwca – zakończono I etap instalacji systemu monitorowania stadionu obejmującego widownię oraz płytę boiska; zainstalowano 11 z ok. 100 przewidzianych projektem kamer
  • 2006, 8 grudnia – 2007, 9 stycznia zamontowano nowoczesny telebim firmy Dysten o rozmiarach 6 × 3 m i powierzchni tablicy świetlnej 16,6 m²; inauguracja systemu miała miejsce 3 marca 2007 w meczu 16. kolejki OE przeciwko Łódzkiemu KS-owi
  • 2009 – przebudowano budynek szatni i tunel wyjściowy na płytę stadionu
  • 2009-2010 – na trybunie północnej powstał budynek dla prasy i gości VIP
  • 2019, 10 marca – ostatni mecz piłkarski przed przebudową obiektu, Pogoń Szczecin - Zagłębie Lubin 0:3[9][10]

Mecze pierwszej reprezentacjiEdytuj

  1. 4 września 1963: Polska – Norwegia 9:0 (3:0), towarzyski; Szołtysik 2, Faber 2, Lubański, Gałeczka, Blaut, Bazan 2.
  2. 24 października 1965: Polska – Finlandia 7:0 (6:0), eliminacje MŚ '66; Lubański 4, Pol, Sadek 2.
  3. 2 października 1966: Polska – Luksemburg 4:0 (0:0), eliminacje ME '68; Jarosik, Liberda, Grzegorczyk, Sadek.
  4. 20 października 1968: Polska – NRD 1:1 (1:0), towarzyski; Gadocha.
  5. 22 lipca 1970: Polska – Irak 2:0 (0:0), towarzyski; Szołtysik, Banaś.
  6. 21 sierpnia 2002: Polska – Belgia 1:1 (0:0), towarzyski; Żurawski.
  7. 29 maja 2004: Polska – Grecja 1:0 (1:0), towarzyski; Kapsis (samobójcza).
  8. 29 maja 2005: Polska – Albania 1:0 (1:0) towarzyski; Żurawski.
  9. 11 sierpnia 2010: Polska – Kamerun 0:3 (0:1), towarzyski.

Mecze pozostałych reprezentacji krajuEdytuj

Ponadto na Stadionie Miejskim w Szczecinie rozegrane zostały mecze treningowe lub okazjonalne reprezentacji:

  • 1 maja 1956 r. pierwszej reprezentacji z reprezentacją Szczecina (8:1),
  • 31 sierpnia 1958 r. kadry B z reprezentacją Szczecina (2:3),
  • 28 września 1967 r. pierwszej reprezentacji z Pogonią Szczecin (2:0),
  • 31 marca 1984 r. kadry olimpijskiej z Pogonią Szczecin (2:1, obie bramki dla kadry strzelili piłkarze Pogoni),
  • 11 marca 2008 r. pierwszej reprezentacji z reprezentacją gwiazd zagranicznych Ekstraklasy (2:3).

FrekwencjaEdytuj

 

Przebudowa stadionuEdytuj

Na tle stadionów ekstraklasy, zwłaszcza po Mistrzostwach Europy 2012, kiedy to powstało kilka nowych obiektów, Stadion Miejski w Szczecinie, od lat pozostający bez gruntownej przebudowy, stał się archaiczny. W 2015 roku powrócił temat budowy nowego obiektu tudzież przebudowy istniejącego. Włodarze klubu i część kibiców chciała, aby miasto sfinansowało budowę nowego stadionu (proponowano lokalizację na zamierającym lotnisku sportowym w Dąbiu albo na pograniczu gminy Kołbaskowo). Natomiast ówczesny prezydent miasta - Piotr Krzystek - obstawał przy remoncie istniejącego obiektu[15][16].

Środowisko kibiców Pogoni Szczecin nie zgadzało się z projektem przebudowy istniejącego obiektu zaproponowanego przez miasto między innymi dlatego, że zakładał on remont obiektu z pozostawieniem na nim trzech trybun, bez budowy czwartej, zamykającej stadion dookoła. Taki projekt przedstawiało miasto i początkowo również projektanci[17]. W sprawę włączył się, prowadząc mediacje, Prezes PZPN - Zbigniew Boniek. Ostatecznie w 2016 r. przedstawiono wstępny projekt stadionu z czterema trybunami, z dodaniem wschodniej[18]. Zyskał on ogólną akceptację.

W styczniu 2019 r. Rada Miasta wprowadziła budowę nowego stadionu do budżetu[19]. W marcu 2019 r. podpisano umowę i natychmiast rozpoczęto przebudowę, określaną właściwie jako budowa nowego stadionu w starym miejscu[20][21].

Prace rozpoczęto od całkowitego rozebrania wysokiej, południowej trybuny oraz części trybuny zachodniej[22]. W lipcu 2019 r. zapadła nagła decyzja o rozbiórce trybuny zachodniej od razu w całości, do sektora 15 włącznie i została ona zrealizowana[23]. Miało to na celu przyspieszenie budowy nowych trybun na miejscu starych (dawało szansę ich ukończenia przed rozpoczęciem kolejnego sezonu ekstraklasy). Założenie jest takie, że dopiero po ich zbudowaniu nastąpi rozbiórka ostatniej starej trybuny. W sezonie 2019/2020 czynne więc miały być tylko północne sektory (16 - 23), co ograniczyło czasowo pojemność stadionu do około 4.200 miejsc. Podczas budowy na terenie rozbieranych trybun znajdowano niewybuchy i wykryto pod trybuną południową dwa tunele będące niedokończonymi poniemieckimi schronami[24][25].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Stadion. Pogoń Szczecin SA. [dostęp 2012-05-31].
  2. sumaryczna liczba krzesełek na sektorach zadaszonych, tj. 4 i 5 (po 786), według szczegółowego planu sektorów na tablicy informacyjnej na stadionie
  3. rekord pobity został dopiero 1 kwietnia 2009 w meczu z San Marino w Kielcach
  4. Wskoczyła do światowej czołówki i do reprezentacji Europy. Rok 1967 [dostęp 2019-07-24] (pol.).
  5. Lekkoatletyka. Najszybszy biały człowiek na świecie, 24kurier.pl [dostęp 2019-07-24].
  6. Wyścig Pokoju: Gdy maj kołem się toczył, www.rp.pl [dostęp 2019-07-24] (pol.).
  7. Pogoń Szczecin 1-7 Odra Wodzisław Śląski, www.90minut.pl [dostęp 2019-07-24].
  8. Uchwała Nr XXIV/480/04 Rady Miasta Szczecina z dnia 26 lipca 2004 r. ws. nadania imienia
  9. Pogoń Szczecin: "10 marca po raz ostatni w obecnym kształcie"
  10. i, Pogoń Szczecin – Zagłębie Lubin 0:3. Zepsute święto na Twardowskiego... [ZDJĘCIA, WIDEO], Głos Szczeciński, 10 marca 2019 [dostęp 2019-07-25] (pol.).
  11. Mecz pierwszej reprezentacji grającej jako reprezentacja olimpijska, nieoficjalny, ponieważ przeciwnikiem była olimpijska (amatorska) reprezentacja Hiszpanii.
  12. a b Reprezentacje olimpijskie krajów europejskich składały się wówczas z piłkarzy, którzy nie występowali wcześniej na mistrzostwach świata ani w ich eliminacjach, chyba, że rozegrali w nich nie więcej niż jeden niepełny mecz.
  13. Jak się później okazało, mecz był o nic, gdyż Polska i NRD z przyczyn politycznych zbojkotowały igrzyska olimpijskie w 1984 r. w Los Angeles.
  14. INTERIA.PL, Mecz Polska - Dania. Niecodzienna wygrana Orłów. Pomógł dziennikarz [dostęp 2016-10-07].
  15. Wirtualna Polska Media, Spór o stadion Pogoni Szczecin - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 19 grudnia 2014 [dostęp 2019-07-28] (pol.).
  16. Wirtualna Polska Media, Kibice Pogoni Szczecin walczą o stadion - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 10 września 2015 [dostęp 2019-07-28] (pol.).
  17. Piłkarze Pogoni przegrali mecz o czwartą trybunę [WIZUALIZACJE] - Region - Radio Szczecin, radioszczecin.pl [dostęp 2019-07-28] (pol.).
  18. Nowy projekt stadionu Pogoni już w magistracie - Region - Radio Szczecin, radioszczecin.pl [dostęp 2019-07-28] (pol.).
  19. Sport wygrał w Szczecinie z polityką, wpolityce.pl [dostęp 2019-07-28].
  20. Wirtualna Polska Media, Umowa podpisana. Szczecin rozpoczyna budowę stadionu Pogoni - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 8 marca 2019 [dostęp 2019-07-28] (pol.).
  21. Nowy stadion w trzy lata Wykonawca o tym, co będzie najtrudnie ... - Region - Radio Szczecin, radioszczecin.pl [dostęp 2019-07-28] (pol.).
  22. Szczecin: Burzenie trybun „Papricany” rozpoczęte – Stadiony.net, stadiony.net [dostęp 2019-07-28].
  23. Nagła decyzja klubu: NIezwłoczna rozbiórka sektora 15. Jeszcze mniej miejsc na stadionie Pogoni., szczecin.wyborcza.pl, 6 lipca 2019 [dostęp 2019-07-28].
  24. Niewybuchy na stadionie Pogoni Szczecin. Saperzy wywieźli 39 pocisków artyleryjskich, www.tvp.info [dostęp 2019-07-28] (pol.).
  25. Bogna Skarul, Nie jeden a dwa tunele odkryte na budowie stadionu Pogoni Szczecin [ZDJĘCIA], Głos Szczeciński, 27 lipca 2019 [dostęp 2019-07-28] (pol.).

Linki zewnętrzneEdytuj