Žalgiris (stadion)

(Przekierowano z Stadion na Pióromoncie)

Žalgiris – nieistniejący stadion piłkarski w Wilnie, na Litwie. Stadion posiadał 15 030 miejsc, a pod koniec jego funkcjnowania użytkowane było wyłącznie 6530 miejsc na których zainstalowane były plastikowe krzesełka. Dodatkowo posiadał też oświetlenie i jeden zadaszony sektor. Obok stadionu znajdowało się boisko treningowe. Do końca 2012 roku swoje mecze w roli gospodarza rozgrywała na nim drużyna Polonii Wilno. W 2016 roku został zburzony[3].

Žalgiris
Ilustracja
Stadion
Przydomek: Stadion na Pióromoncie[1]
Państwo  Litwa
Adres Šeimyniškių gatvė[2] 29, Wilno
Data budowy początek lat 20.
Data zamknięcia 2016
Pojemność stadionu 15 030
Rekordowa frekwencja 15 000 (Litwa – Włochy)
Oświetlenie tak
Wymiary boiska 105 × 68 m
Nawierzchnia boiska trawiasta
Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Žalgiris”
Ziemia54°41′37″N 25°17′24″E/54,693611 25,290000

Historia obiektuEdytuj

Zbudowany na początku lat 20. przez Wojskowy Klub Sportowy Pogoń Wilno i do niego należący[4]. Występowała tu też drużyna Towarzystwa Sportowego Lauda Wilno. W 1924 roku odbył się tu zlot sokolstwa kresowego i wybudowano trybuny. W późniejszych latach rozbudowano obiekt o bieżnię żużlową. Na ponowne otwarcie obiektu w 1929 roku, który od tej pory stał się Stadionem Miejskim, Pogoń Wilno zagrała mecz z drużyną czechosłowacką Židenice Brno, na którym pojawił się ówczesny prezydent Polski, Ignacy Mościcki[1]. Po likwidacji Pogoni na początku lat 30. obiekt do wybuchu wojny użytkował klub kolejowy Ognisko Wilno[1]. We wrześniu 1936 roku odbyły się na obiekcie Mistrzostwa Polski w lekkiej atletyce mężczyzn[5]. Po wojnie Wilno znalazło się w granicach ZSRR, a sam obiekt przeszedł przebudowę w latach 1948–1950 i służył Spartakowi Wilno, który w 1961 roku przyjął nazwę Žalgiris do końca 2010 roku, kiedy ten przeniósł się na LFF Stadion w miejsce zlikwidowanego FK Vėtra[1]. Reprezentacja Litwy w piłce nożnej na tym stadionie rozegrała 23 spotkania. Pod koniec 2012 roku stadion został zamknięty, a dwa lata później tereny przejęła grupa Hanner[3]. Nowy właściciel postanowił zburzyć stadion i w jego miejsce postawić hotel, biurowiec oraz osiedle mieszkaniowe. W 2016 ciężki sprzęt pojawił się na stadionie i w niecały miesiąc zrównał obiekt z ziemią.

Rekordy reprezentacji Litwy w piłce nożnejEdytuj

Aktualny rekord frekwencji wynosi 15 000 osób. Został on ustanowiony 26 kwietnia 1995 roku na meczu Litwa – Włochy podczas eliminacji do mistrzostw Europy w 1996 roku.

Największa porażka gospodarzy miała miejsce 4 września 1999 roku podczas meczu eliminacyjnego do mistrzostw Europy w 2000 roku Litwa – Czechy 0:4.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Areny Sportowe: Žalgirio Stadionas (pol.). [dostęp 15 listopada 2014].
  2. Ul. Artyleryjska.
  3. a b Pożegnanie z „Žalgirisem”. 2016-07-07.
  4. sportowahistoria.pl: Krzywda Pogoni (pol.). [dostęp 15 listopada 2014].
  5. pzla.pl: Statystyka historyczna (pol.). [dostęp 15 listopada 2014].

Linki zewnętrzneEdytuj