Otwórz menu główne

Stal Rzeszów (piłka nożna)

klub piłkarski

Stal Rzeszówpolski klub piłkarski założony w 1944 roku z siedzibą w Rzeszowie.

Stal Rzeszów
Pełna nazwa Stal Rzeszów Spółka Akcyjna
Przydomek Stalowcy[1], Żurawie
Barwy biało-niebieskie
Data założenia 1944
Debiut w najwyższej lidze 12 sierpnia 1962
Stal - Lechia Gdańsk 0:1
Liga II liga
Adres ul. Hetmańska 69
35-078 Rzeszów
Stadion Stadion Miejski w Rzeszowie
Numer KRS 0000453663
Prezes Polska Rafał Kalisz
Menedżer generalny Polska Michał Wlaźlik
Trener Polska Janusz Niedźwiedź
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Informacje o klubieEdytuj

Władze sekcji
  • Prezes sekcji: Rafał Kalisz
  • Dyrektor sportowy: Michał Wlaźlik

StadionEdytuj

 
Stadion Stali Rzeszów - widok z zewnątrz (2012)
Osobny artykuł: Stadion Miejski w Rzeszowie.
  • Nazwa: Stadion Miejski „Stal” w Rzeszowie
  • Adres: ul. Hetmańska 69
  • Rok budowy: 1955
  • Pojemność: 12 700 miejsc siedzących
  • Oświetlenie: 1000 lx
  • Wymiary: 104 x 66 m

SukcesyEdytuj

HistoriaEdytuj

 
Wyjazdowy mecz Stali Rzeszów z Wigrami Suwałki w sezonie 2009/10

Dotychczasowe nazwyEdytuj

  • (1944) OM TUR PZL Rzeszów
  • (maj 1949) Zakładowy Klub Sportowy Stal Rzeszów
  • (lato 2004) ZKS Stal Greinplast Rzeszów
  • (lato 2005) ZKS Stal Rzeszów
  • (19 stycznia 2007) ZKS Stal Watkem Rzeszów
  • (marzec 2008) ZKS Stal Kwarcsystem Rzeszów
  • (lipiec 2009) ZKS Stal Sandeco Rzeszów
  • (lipiec 2012) Stal Rzeszów Spółka Akcyjna

1944Edytuj

 
Kibice Stali Rzeszów (2012)

Historia sportu przy ulicy Hetmańskiej 69 w Rzeszowie ma swój początek w listopadzie 1944 roku, kiedy to grupa pracowników Państwowych Zakładów Lotniczych zdecydowała o utworzeniu przy Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego (OM TUR) związanej organizacyjnie z PPS Koła Sportowego. Pierwszym przewodniczącym został Bronisław Szczoczarz, natomiast jego zastępcami zostali Zygmunt Cisek, Paweł Drożdżyński, członkami zarządu zostali Józef Błaszkowski, Franciszek Ciępa i Tadeusz Tomaszewski. Ideą działaczy było utworzenie klubu, który skupi pod jednym sztandarem garnącą się do uprawiania sportu rzeszowską młodzież, jak również byłych sportowców przybywających na Rzeszowszczyznę. W okresie tworzenia zespołu fundusze na działalność klubu pochodziły w znacznej części ze zbiórek organizowanych na lodowiskach, czy podczas zabaw tanecznych. Podobnie pozyskiwano sprzęt sportowy pochodzący z okresu przedwojennego. Formalnie stowarzyszenie „O.M.T.U.R. – P.Z.L.” w Rzeszowie został wpisany do rejestru stowarzyszeń 14 września 1946[2].

Dalsze losyEdytuj

W sezonie III ligi 1956 Stal awansowała do II ligi 1957 (trenerami byli wówczas Edward Mikusiński oraz jako grający zawodnik Tadeusz Hogendorf)[3]. Po kilku latach występów na tym szczeblu w edycji II ligi 1962 dnia 21 czerwca 1962 drużyna awansowała do I ligi[3]. Od tego czasu Stał grała w I lidze, zdobyła Puchar Polski oraz dotarła do II rundy Pucharu Zdobywców Pucharów.

W 2012 roku powstała spółka akcyjna, która przejęła Zakładowy Klub Sportowy. Stal obecnie występuje w II lidze. Od kwietnia 2018 roku sponsorem tytularnym zespołu jest firma FIBRAIN - polski producent rozwiązań światłowodowych.

Sezon po sezonieEdytuj

Stan aktualny na 8 czerwca 2019 roku.

Sezon Rozgrywki Pozycja Mecze Zwycięstwa Remisy Porażki Punkty Bramki
zdobyte
Bramki
stracone
Uwagi
1953 III liga 2/12 22 16 3 3 35 67 19
1954 2/9 16 10 2 4 22 42 17
1955 3/12 22 10 6 6 26 51 31
1956 1/12   22 16 4 2 36 60 18 wygrane baraże o II ligę
1957 II liga 6/12 22 10 2 10 22 40 30
1958 10/12 22 6 7 9 19 28 33
1959 8/12 22 8 7 7 23 24 23
1960 5/12 22 9 5 8 23 26 29
1961 9/18 34 11 12 11 34 41 40
1962 1/8   14 10 1 3 21 26 13
1962/1963 I liga 9/14 26 7 9 10 23 33 39
1963/1964 11/14 26 8 7 11 23 32 44
1964/1965 12/14 26 5 13 8 23 30 35
1965/1966 7/14 26 8 10 8 26 29 30
1966/1967 8/14 26 9 8 9 26 24 30
1967/1968 11/14 26 8 7 11 23 24 39
1968/1969 12/14 26 7 8 11 22 18 31
1969/1970 9/14 26 9 5 12 23 30 36
1970/1971 9/14 26 6 12 8 24 34 26
1971/1972 13/14   26 4 10 12 18 20 32
1972/1973 II liga 12/16 30 7 13 10 27 27 33
1973/1974 6/16 30 12 8 10 32 34 25
1974/1975 1/16   30 15 11 4 41 44 16 Puchar Polski  
1975/1976 I liga 15/16   30 8 8 14 24 23 35 1/8 finału Pucharu Zdobywców Pucharu
1976/1977 II liga 14/16   30 7 12 11 26 23 40
1977/1978 III liga 2/14 26 13 5 8 31 35 22
1978/1979 2/15 28 19 5 4 43 67 13
1979/1980 1/15   28 21 3 4 45 47 17
1980/1981 II liga 6/16 30 11 11 8 33 33 29
1981/1982 14/16   30 7 10 13 24 23 34
1982/1983 III liga 2/14 26 13 12 1 38 44 16
1983/1984 1/16   30 22 7 1 51 65 14
1984/1985 II liga 13/16   30 7 12 11 26 20 31
1985/1986 III liga 2/14 26 15 7 4 37 51 17
1986/1987 1/14   26 17 6 3 47 61 15
1987/1988 II liga 4/16 30 13 7 10 35 41 32
1988/1989 5/16 30 13 10 7 38 38 26
1989/1990 7/20 38 15 13 10 44 37 31
1990/1991 15/20 38 10 15 13 35 44 50
1991/1992 3/18 34 15 13 6 43 44 28
1992/1993 10/18 34 12 8 14 32 31 35
1993/1994 16/18   34 7 14 13 28 29 34
1994/1995 III liga 3/18 34 17 11 6 45 55 28
1995/1996 4/18 34 20 6 8 66 70 32
1996/1997 3/18 34 17 11 6 62 82 40
1997/1998 10/18   34 11 10 13 43 43 48
1998/1999 IV liga 1/18   34 23 8 3 77 73 15
1999/2000 III liga 6/18 34 15 7 12 52 37 32
2000/2001 16/19   36 12 8 16 44 31 44
2001/2002 IV liga 1/18   34 23 8 3 77 76 18
2002/2003 III liga 3/17 32 15 8 9 53 41 33
2003/2004 2/16 30 18 7 5 61 45 22 przegrane baraże o II ligę
2004/2005 4/16 30 17 5 8 56 50 31
2005/2006 5/16 30 14 8 8 50 47 36
2006/2007 5/16 30 15 5 10 50 58 31
2007/2008 10/17   32 10 10 12 40 28 34
2008/2009 III liga 2/16   30 16 8 6 56 52 25 wygrane baraże o II ligę
2009/2010 II liga 12/18 34 11 9 14 42 47 49
2010/2011 8/18 34 12 12 10 48 55 46
2011/2012 11/16 30 9 9 12 36 31 34
2012/2013 11/18 34 9 15 10 42 37 32
2013/2014 11/18   34 12 11 11 47 40 40
2014/2015 III liga 1/18 34 21 10 3 73 84 29 przegrane baraże o II ligę
2015/2016 2/18 34 23 5 6 74 80 33
2016/2017 3/17 32 20 4 8 64 70 32
2017/2018 6/18 34 16 7 11 55 56 40
2018/2019 1/18   34 22 10 2 76 87 27
2019/2020 II liga ?/18 0 0 0 0 0 0 0
Legenda
Oznaczenie kolorami
I poziom ligowy
II poziom ligowy
III poziom ligowy
IV poziom ligowy

EkstraklasaEdytuj

Stal Rzeszów spędziła w Ekstraklasie 11 sezonów. W najwyższej klasie rozgrywkowej piłkarze z Hetmańskiej występowali nieprzerwanie w latach 1962-1972 oraz w sezonie 1975/1976. W tabeli wszech czasów Ekstraklasy „Stalowcy” zajmują 35 miejsce.

Bilans Stali Rzeszów w Ekstraklasie
Mecze Zwycięstwa Remisy Porażki Punkty Bramki
zdobyte
Bramki
stracone
290 79 (za 2 pkt) 97 255 114 297 377

Puchar PolskiEdytuj

Największym sukcesem Stali Rzeszów w historii jest zdobycie Pucharu Polski w edycji 1974/1975. Drużyna eliminowała w drodze po tytuł kolejno zespoły: w I rundzie Kolejarz Prokocim 3:0, w 1/16 finału Szombierki Bytom 2:1, w 1/8 finału ROW Rybnik 2:1, w ćwierćfinale Stal Mielec 2:0, w półfinale Pogoń Szczecin 3:0. W finale Stal spotkała się z drużyną rezerw ROW-u Rybnik, pokonując ją w rzutach karnych[4][5]. †

1 maja 1975 ROW II Rybnik 0:0 po dogrywce Stal Rzeszów   Stadion Cracovii, Kraków
Widzów: 15 000
Sędzia: Łazowski (Warszawa)
0:0


Jałocha - Blaga, Gawlik, Rosół, Biel - Michaliszyn, Janiszewski, Krawczyk - Kozerski (91' Krysiński), Napieracz, Miler (96' Dziama)

Trener: Joachim Krajczy

    Rzuty karne    
Golla  
Błachut  
Lorens  
Kaczmarczyk  
Grzonka  
2:3 Napieracz  
Krawczyk  
Blaga  
Krysiński  
Dziama  

Autorzy sukcesu otrzymali złote „Honorowe Odznaki Wojewódzkiej Federacji Sportu”[6].

Europejskie pucharyEdytuj

Przygoda z europejskimi pucharami rozpoczęła się dla Stali Rzeszów w sezonie 1975/1976 po zdobyciu Pucharu Polski. W I rundzie (1/16 finału) Pucharu Zdobywców Pucharów w losowaniu „Stali” przypadł jako pucharowy przeciwnik Skeid Fotball, siedmiokrotny mistrz i trzykrotny zdobywca pucharu Norwegii. Zespół z Rzeszowa pokonał w Norwegii „Skeid” 4:1. Po bramkach Kozerskiego (w 30 i 48 min.), Curyły (67 min.) i Milera (77 min.) Stal prowadziła do ostatniej minuty meczu aż 4:0 (dla Norwegów honorową bramkę zdobył Skjoensberg w 89 min.). Redaktor Andrzej Kosiorowski, wysłannik „Nowin”, doniósł z Oslo, iż Norwegowie byli oczarowani grą rzeszowian, a zwłaszcza Kozerskiego, o którym w tytule tamtejszej prasy pisano zwrot zrozumiały także dla Polaków; „Oh Kozerski...” W meczu rewanżowym rozegranym 1 października, Stal ponownie pokonała Norwegów, tym razem 4:0 po bramkach Kozerskiego (7 min.), Milera (16 min.), Krawczyka (43 min.), Napieracza (67 min.) i zakwalifikowała się do kolejnej rundy. W 1/8 finału rzeszowianie trafili na walijski klub Wrexham. W pierwszym meczu na wyjeździe 22 października, Stal uległa wyspiarzom 0:2 (oba gole zdobył Ashcroft w 10 i 34 min.). W rewanżu w Rzeszowie 5 listopada padł wynik 1:1 - prowadzenie gospodarzom dał Kozerski w 68 min., wyrównał Sutton w 83 min. Tym samym Stal odpadła z dalszej rywalizacji w Pucharze Zdobywców Pucharów.

  Legenda do wszystkich tabel:

  • Q – runda eliminacyjna, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, Grupa – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, F – finał, R – runda, PO – play-off
  • k. – rzuty karne, los. – losowanie, Dogr. – dogrywka, w. – zasada bramek strzelonych na wyjeździe
Sezon Rozgrywki Runda Przeciwnik Dom Wyjazd Ogólnie
1975/76 Puchar Zdobywców Pucharów 1R   Skeid Fotball 4–0 4–1 8–1
2R   Wrexham 1–1 0–2 1–3

StatystykiEdytuj

17 września 1975   Skeid Fotball 1:4 Stal Rzeszów Bislett stadion, Oslo
Widzów: 5 000
Sędzia: Hirviniemi  
Skjönsberg   89' 0:1 Kozerski   30',   48'
Curyło   67'
Miler   77'


Jałocha - Sieniawski (67' Blaga), Rosół, Gawlik, Biel - Kozerski, Michaliszyn, Curyło - Krawczyk, Napieracz (57' Krysiński), Miler

Trener: Zenon Książek

1 października 1975 Stal Rzeszów 4:0   Skeid Fotball Stadion Miejski w Rzeszowie, Rzeszów
Widzów: 15 000
Sędzia: Tokat  
Kozerski   7'
Miler   16'
Krawczyk   43'
Napieracz   67'
3:0


Jałocha - Sieniawski, Rosół, Gawlik, Biel - Kozerski (63' Urban), Michaliszyn, Curyło (56' Dziama) - Krawczyk, Napieracz, Miler

Trener: Zenon Książek

22 października 1975   Wrexham 2:0 Stal Rzeszów Racecourse Ground, Wrexham
Widzów: 10 000
Sędzia: Linemayr  
Ashcroft   10',   34' 2:0


Jałocha - Sieniawski, Kawalec, Gawlik, Biel - Kozerski, Michaliszyn, Curyło - Krawczyk, Napieracz (31' Janiszewski), Miler

Trener: Zenon Książek

5 listopada 1975 Stal Rzeszów 1:1  Wrexham Stadion Miejski w Rzeszowie, Rzeszów
Widzów: 20 000
Sędzia: Quedeville  
Kozerski   68' 0:0 Sutton   83'


Jałocha - Blaga, Rosół, Gawlik (69' Janiszewski), Biel - Kozerski, Dziama, Curyło - Krawczyk, Napieracz, Krysiński

Trener: Zenon Książek

Derby RzeszowaEdytuj

ZawodnicyEdytuj

Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Stali Rzeszów.

Kadra w sezonie 2019/2020Edytuj

Stan na 26 czerwca 2019 roku.
Nr Poz. Piłkarz
1 BR   Rafał Dobroliński
2 OB   Damian Kostkowski
4 PO   Wojciech Reiman
6 OB   Hubert Kotus
7 PO   Piotr Ceglarz
8 PO   Maciej Kaczorowski
9 NA   Łukasz Zagdański
11 PO   Dominik Chromiński
13 PO   Jakub Kądziołka
14 PO   Łukasz Mozler
16 PO   Damian Nowacki
Nr Poz. Piłkarz
17 OB   Julien Tadrowski
18 NA   Tomasz Płonka
20 PO   Jakub Więcek
21 PO   Sławomir Szeliga
22 PO   Damian Sierant
23 PO   Adrian Ligenza
25 BR   Leonid Otczenaszenko
27 OB   Dariusz Jarecki
29 BR   Kamil Szawaryn
38 OB   Peter Basista
77 OB   Robert Trznadel
98 PO   Michał Domański
? NA   Artur Pląskowski
  • Trener:   Janusz Niedźwiedź
  • II trener:   Karol Szweda
  • Trener bramkarzy:   Radosław Hołubiec
  • I trener przygotowania motorycznego:   Zbigniew Dąbek
  • II trener przygotowania motorycznego:   Miłosz Lewandowski
  • I fizjoterapeuta:   Adrian Smolarz
  • Kierownik drużyny:   Dariusz Paśkiewicz

PrzypisyEdytuj

  1. Życzymy awansu do II ligi. „Nowiny Rzeszowskie”. Nr 231, s. 6, 27 września 1956. 
  2. Ogłoszenia władz administracyjnych. Rejestr stowarzyszeń. Urząd Wojewódzki Rzeszowski. „Monitor Polski”. Nr 74, s. 20, 22 maja 1947. 
  3. a b Stal Rzeszów. W: Andrzej Kosiorowski: Sport w Rzeszowie 1944–1969. Kraków: Wydawnictwo Artystyczno-Graficzne, 1971.
  4. Jan Filipowicz. Piłkarze Stali Rzeszów zdobyli Puchar Polski. „Nowiny”. Nr 100, s. 4, 2 maja 1975. 
  5. Jan Filipowicz. Raz w życiu!. „Nowiny”. Nr 101, s. 4, 3-4 maja 1975. 
  6. „Stalo, klubie ty nasz”. „Nowiny”. Nr 143, s. 7, 25 czerwca 1975. 

Linki zewnętrzneEdytuj