Otwórz menu główne

Stalingrad – niemiecki dramat wojenny z 1993 roku, w reż. Josepha Vilsmaiera.

Stalingrad
Stalingrad
Gatunek dramat wojenny
Rok produkcji 1993
Data premiery Niemcy 23 stycznia 1993
Kraj produkcji  Niemcy
Język niemiecki, rosyjski
Czas trwania 134 min
Reżyseria Joseph Vilsmaier
Scenariusz Jürgen Büscher, Christoph Fromm, Joseph Vilsmaier, Johannes Heide
Muzyka Norbert Jürgen Schneider
Zdjęcia Rolf Greim, Klaus Moderegger, Peter von Haller
Scenografia Wolfgang Hundhammer
Jindřich Götz
Kostiumy Ute Hofinger
Montaż Hannes Nikel
Produkcja Hanno Huth, Günter Rohrbach
Wytwórnia Royal-Bavaria-B.A.-Perathon
Budżet 20 000 000 DEM
Ten artykuł dotyczy niemieckiego filmu wojennego z 1993 roku. Zobacz też: Stalingrad.

Opis fabułyEdytuj

Lato 1942. Pluton por. Witzlanda wraz z batalionem szturmowym w którego skład wchodzi, zostaje przerzucony ze słonecznych Włoch pod Stalingrad. Tu, żołnierze od razu poznają okropności prawdziwej wojny. Większość z nich ginie w wyniszczających walkach. Część, z samym por. Witzlandem, za próbę zbrojnego wymuszenia pomocy dla rannego kolegi w polowym szpitalu, zostaje zdegradowana i wysłana do karnej kompanii. Wkrótce, za wykazanie się na polu walki odzyskują dawne stopnie i mogą powrócić do jednostki. Z czasem jednak, zamknięci w kotle żołnierze coraz bardziej zaczynają wątpić w sens dalszej walki. Nękani głodem, chłodem i atakami Armii Czerwonej powoli się wykruszają – jedni giną, inni zamarzają, umierają z ran, jeden strzela sobie w głowę. Nie udaje się ucieczka kilku głównych bohaterów, którzy próbują przedostać się do samolotu ewakuującego rannych. W ostatniej, symbolicznej scenie dwaj ocaleli żołnierze plutonu – por. Witzland i kpr. Reiser zamarzają podczas śnieżycy, gdzieś w stepie, po kapitulacji 6 Armii.

Główne roleEdytuj

i inni.

Błędy w filmieEdytuj

  • Z napisów na początku filmu wynika, że niemiecka 6 Armia była w momencie rozpoczęcia bitwy stalingradzkiej dowodzona przez gen.-pułkownika Paulusa. W rzeczywistości Paulus został gen.-pułkownikiem 30 listopada 1942 roku, ponad 3 miesiące po rozpoczęciu bitwy (23 sierpnia 1942)[1].
  • Pierwsze sceny filmu rozgrywają się nie w Porto Cervo na Sardynii (jak informuje napis) tylko w Cervo w Ligurii, jak widać ze zdjęć[1].
  • Ostatni niemiecki samolot nie mógł odlecieć spod Stalingradu 23 stycznia 1943 roku, tak jak to głosi napis w jednej ze scen, a już na pewno nie z Pitomnika (bo tak wynika z treści filmu). Z trzech lotnisk polowych jakimi dysponowała niemiecka 6 Armia w kotle stalingradzkim, 23 stycznia w swoich rękach posiadała już tylko jedno (Pitomnik został zajęty przez Rosjan 17 stycznia, a Gumrak 22) – w miejscowości Staligradzki, i to najmniejsze, nie będące w tym czasie w stanie przyjmować ani odprawiać żadnych samolotów, a już na pewno nie transportowych Junkersów 52, z powodu zaśnieżenia, krótkiego pasa i braku instalacji oświetleniowej. Najprawdopodobniej chodzi o datę 13 stycznia, bowiem właśnie tego dnia z Pitomnika odleciał ostatni niemiecki samolot[2].

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Goofs for Stalingrad (ang.). W: IMDb [on-line]. [dostęp 1 czerwca 2011].
  2. Antony Beevor: Stalingrad. Warszawa: Książka i Wiedza, 2000, s. 330-341. ISBN 83-05-13135-1.