Stanisław Łętowski (zm. 1786)

Stanisław Łętowski z Łętowa herbu Ogończyk (zm. w 1786 roku[1]) – podstoli, podkomorzy krakowski, poseł, dziedzic, m.in. (od 1740 r.) miejscowości Bobowa oraz Bączala Dolnego i Bączala Górnego[2], generał adiutant wojsk królewskich, podwojewodzi krakowski od 1762 roku, sędzia żydowski województwa krakowskiego w 1778 i 1779 roku[3].

ŻyciorysEdytuj

Poseł województwa krakowskiego na sejm 1744 roku[4]. Był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1764 roku[5]. Jako poseł krakowski na sejm konwokacyjny (1764), 7 maja 1764 roku podpisał manifest, uznający odbywający się w obecności wojsk rosyjskich sejm za nielegalny[6].Był posłem na sejm 1766 roku z województwa krakowskiego[7]. Członek konfederacji 1773 roku[8]. Był posłem na Sejm Rozbiorowy 1773-1775 z województwa krakowskiego[9],, wszedł w skład delegacji wyłonionej pod naciskiem dyplomatów trzech państw rozbiorczych, mającej przeprowadzić rozbiór[10], 18 września 1773 roku podpisał traktaty cesji przez Rzeczpospolitą Obojga Narodów ziem zagarniętych przez Rosję, Prusy i Austrię w I rozbiorze Polski[11]. Został członkiem Komisji Rozdawniczej Koronnej, ustanowionej dla likwidacji majątku skasowanego w Rzeczypospolitej zakonu jezuitów[12].

Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego i poseł na sejm 1776 roku z województwa krakowskiego[13].

Ożeniony z Jordanówną - wojewodzianką bracławską, której dziadkiem był Michał Stefan Jordan h. Trąby (zm. 1739) wojewoda bracławski.

Stanisław Łętowski miał syna Franciszka Łętowskiego z Łętowa (zm. 17 kwietnia 1811 r.) kawalera Orderu św. Stanisława, męża Teresy z Balickich - Łętowskiej herbu Ostoja i córkę Katarzynę Kuropatnicką z Łętowskich, poślubioną przez Ewarysta Andrzeja Kuropatnickiego (1734-1788) kasztelana buskiego, bełskiego, geografa, która w 1889 r. zakupiła cudowną, według wiernych, figurkę do kościoła w Tarnowcu.

Wnukiem Stanisława Łętowskiego był Ludwik Łętowski (1786-1868) - syn Franciszka, i Teresy z Balickich - biskup tytularny krakowski, członek senatu, historyk, literat - autor Wspomnień pamiętnikarskich.

Wnukiem Stanisława był również Józef Ksawery Kuropatnicki, syn Katarzyny.

PrzypisyEdytuj

  1. Alicja Falniowska-Gradowska, Sędziowie żydowscy w województwie krakowskim w XVI-XVIII wieku, w: Żydzi w Małopolsce, Przemyśl 1991, s. 47.
  2. Stanisław Mendelowski: W gminie Skołyszyn. Krosno: P.U.W Roksana, s. 99-105.
  3. Alicja Falniowska-Gradowska, Sędziowie żydowscy w województwie krakowskim w XVI-XVIII wieku, w: Żydzi w Małopolsce, Przemyśl 1991, s. 47.
  4. Mieczysław Skibiński, Europa a Polska w dobie wojny o sukcesyę austryacką w latach 1740-1745. T. 2. Dokumenty, Kraków 1913, s. 289.
  5. Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 108.
  6. Józef Zaleski, Panowanie Stanisława Augusta Poniatowskiego do czasu Sejmu Czteroletniego, 1887, s. 21, Dyaryusz seymu convocationis siedmio-niedzielnego warszawskiego : zdania, mowy, projekta y manifesta w sobie zawierający przez sessye zebrany r.p. 1764, s. 4-5.
  7. Dyaryusz seymu walnego ordynaryinego odprawionego w Warszawie roku 1766, Warszawa [b.r.w.], [b.n.s.]
  8. Ryszard Chojecki, Patriotyczna opozycja na sejmie 1773 r., w: Kwartalnik Historyczny, LXXIX, nr 3, 1972, s. 560.
  9. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 6-7.
  10. Ryszard Chojecki, Patriotyczna opozycja na sejmie 1773 r., w: Kwartalnik Historyczny, LXXIX, nr 3, 1972, s. 545-562.
  11. Volumina Legum t. VIII, Petersburg 1860, s. 20-48.
  12. Stanisław Załęski, Historya zniesienia jezuitów w Polsce i ich zachowanie na Białej Rusi, t. II, Lwów, 1875, s. 1-68.
  13. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 528.

BibliografiaEdytuj

  • Polski Słownik Biograficzny (t. 18 s. 365)\