Otwórz menu główne

Stanisław Jan Andrzej Czartoryski (ur. 8 czerwca 1939 w Konarzewie[1]) – polski ogrodnik i dyplomata.

Stanisław Jan Czartoryski
Stanisław Jan Andrzej
Herb
Pogoń Litewska
Rodzina Czartoryscy herbu Pogoń Litewska
Data i miejsce urodzenia 8 czerwca 1939
Konarzewo
Ojciec Roman Jacek Czartoryski
Matka Teresa Zamoyska
Żona

Krystyna Godlewska,
Ewa Minkowska,
Joanna Elżbieta Gardowska

Dzieci

Anna Maria, Michał Roman

RodzinaEdytuj

Stanisław Czartoryski jest potomkiem rodu Czartoryskich. Syn Romana Jacka (ostatniego właściciela majątku Konarzewo) oraz Teresy Zamoyskiej. Był trzykrotnie żonaty; jego dziećmi (z drugiego małżeństwa z Ewą Minkowską) są Anna Maria i Michał Roman[1].

Wykształcenie, pracaEdytuj

W latach 1958–1963 studiował prawo na Uniwersytecie Poznańskim. Zdobył tytuł magistra prawa. W latach 1963–1965 odbył pomagisterskie studia w London School of Economics. W latach 1965–1990 prowadził własny zakład ogrodniczy w Warszawie.

Od przemian ustrojowych działacz polskiej dyplomacji oraz życia społecznego. W latach 1990–1996 pełnił funkcję radcy–ministra w Ambasadzie RP w Holandii. Od 1 grudnia 1996 do 31 marca 2001 pełnił funkcję Ambasadora RP w Norwegii[2], do 25 kwietnia 2001 akredytowanego także w Islandii[3]. Od 2001 był radcą ministrem w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Od 2013 jest współwłaścicielem zespołu pałacowo-parkowego w Konarzewie.

Działalność społecznaEdytuj

W latach 1980–1990 był działaczem NSZZ „Solidarność” RI, a także Prymasowskiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności, oraz organizatorem pomocy dla osób internowanych w czasie stanu wojennego. W 2006 był jednym z założycieli Stowarzyszenia Potomków Sejmu Wielkiego; od 2008 pełni funkcję kanclerza Senatu SPSW[4]. Jest członkiem Polskiego Związku Łowieckiego.

PrzypisyEdytuj