Stanisław Domański (fitopatolog)

fitopatolog i mikolog polski

Stanisław Domański (ur. 8 maja 1916 w Kłecku, zm. 22 listopada 1993) – polski fitopatolog, mykolog.

Stanisław Domański
Data i miejsce urodzenia 8 maja 1916
Kłecko
Data śmierci 22 listopada 1993
Zawód, zajęcie mykolog, fitopatolog
Alma Mater Uniwersytet Poznański

ŻyciorysEdytuj

Jego ojciec, który był lekarzem chciał, by syn również został lekarzem. Stanisław miał jednak inne plany. W latach 1937-38 studiował wychowanie fizyczne na Uniwersytecie Poznańskim, przeniósł się jednak na Wydział Rolniczo-Leśny tego uniwersytetu. Studia przerwał wybuch wojny. Ukończył je dopiero w 1947 r. . Obronił pracę pt. Badania nad przyczynami obumierania starszych drzewostanów sosnowych w Wielkopolskim Parku Narodowym w Ludwikowie i został na uniwersytecie pracować jako adiunkt. W 1967 r. otrzymał tytuł prof. nadzwyczajnego, w1982 – prof. zwyczajnego. Był związany z Instytutem Badawczym Leśnictwa w Warszawie, Wyższą Szkołą Rolniczą w Poznaniu, Wyższą Szkołą Rolniczą w Krakowie (był tam m.in. dziekanem Wydziału Leśnego). Członek Rady Naukowej Instytutu Botaniki PAN w Krakowie[1].

Stanisław Domański został pochowany 2 grudnia 1993 na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera LXIII)[1].

Praca naukowaEdytuj

Autor około 90 prac naukowych, w tym dotyczących grzybów podstawkowych powodujących choroby drzew leśnych lub rozkładających drewno (m.in. Grzyby, tom II, II i XIII; Mała flora grzybów, sześć części, 1974-1991). Był redaktorem naczelnym "Małej Flory Grzybów" i członkiem komitetu redakcyjnego "Acta Mycologica"[1].

Odznaczenia i nagrodyEdytuj

Odznaczenia
Nagrody i wyróżnienia
  • Nagroda I stopnia Sekretarza Naukowego PAN (dwukrotnie)
  • Nagroda I stopnia Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (czterokrotnie)

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Życie i dzieło profesora Stanisława Domańskiego (1916-1933), Wiadomości Botaniczne 41/1, 1997 [dostęp 2020-07-18].