Stanisław Domański (neurolog)

Stanisław Domański (ur. 29 kwietnia 1844 w Krakowie, zm. 12 lutego 1916 tamże) – polski lekarz neurolog, profesor neurologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, radny Krakowa, członek Wydziału Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Krakowie w 1888 roku[1].

Stanisław Domański
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 29 kwietnia 1844
Kraków
Data i miejsce śmierci 12 lutego 1916
Kraków
Zawód, zajęcie lekarz

ŻyciorysEdytuj

Syn Wawrzyńca Domańskiego, profesora weterynarii UJ; mąż Antoniny Domańskiej. Uczęszczał do gimnazjum św. Anny, po otrzymaniu świadectwa dojrzałości studiował medycynę na UJ w latach 1862-1867. Tytuł doktora medycyny otrzymał w lutym 1868. Od 1870 do 1874 był asystentem przy katedrze fizjologii u prof. Piotrowskiego. W 1879 mianowano go na profesora nadzwyczajnego neuropatologii. Od 1881 do śmierci należał do rady miejskiej Krakowa, był drugim wiceprezydentem Krakowa w 1904 roku. Jako działacz społeczny zajmował się zagadnieniami higieniczno-sanitarnymi. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie[2].

Wybrane praceEdytuj

  • Wykład elektroterapii do użytku lekarzy praktycznych zastosowany. Warszawa 1876

PrzypisyEdytuj

  1. Pamiętnik Sokoła Krakowskiego 1885-1896, Kraków 1896, s. 34.
  2. Jan Wiktor Tkaczyński (red.), Pro Memoria III. Profesorowie Uniwersytetu Jagiellońskiego spoczywający na cmentarzach Krakowa 1803-2017, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2018, s. 60, ISBN 978-83-233-4527-5.

BibliografiaEdytuj