Otwórz menu główne

Stanisław Fiedorowicz (ur. 15 lipca 1904 w Warszawie, zm. w kwietniu 1940 w Katyniu) – lekkoatleta, medalista mistrzostw Polski w sztafecie 4 × 100 m, porucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Stanisław Fiedorowicz
porucznik rezerwy piechoty porucznik rezerwy piechoty
Data i miejsce urodzenia 15 lipca 1904
Warszawa
Data i miejsce śmierci wiosna 1940
Katyń
Przebieg służby
Lata służby 1930–1940
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Jednostki 6 Pułk Piechoty Legionów
Główne wojny i bitwy II wojna światowa (Kampania wrześniowa)
Stanisław Fiedorowicz
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Polski
Złoto Warszawa 1926 sztafeta 4 × 100 m

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się jako syn Zygmunta i Wandy z domu Milewska. Ukończył Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w 1923. Następnie został absolwentem Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie z 1930. Został awansowany do stopnia podporucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1932. Później mianowany porucznikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1936. Otrzymał przydział do 6 Pułku Piechoty Legionów, stacjonującym w garnizonie Wilno.

Uprawiał lekkoatletykę, w tym biegi sprinterskie, zaś jego specjalnością był bieg na 100 metrów [1]. Podczas mistrzostw Polski 1926 w Warszawie zdobył złoty medal w sztafecie 4 × 100 metrów, reprezentując AZS Warszawa, wraz z nim biegli Zbigniew Jaworski, Stefan Kostrzewski i Władysław Dobrowolski, czwórka osiągnęła rezultat 45,6 sek.

Pracował na stanowisku dyrektora ZUS w Warszawie.

Po wybuchu II wojny światowej 1939, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939, został aresztowany przez Sowietów. Był przetrzymywany w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 został przetransportowany do Katynia i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Został pochowany na terenie obecnego Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu, gdzie w 1943 jego ciało zidentyfikowano podczas ekshumacji prowadzonych przez Niemców pod numerem 525 (dosł. określony jako Stanislaw Fedorowicz)[2]. Przy zwłokach Stanisława Fiedorowicza zostały odnalezione: dowód osobisty, karta szczepień, pocztówka nadana przez Irenę Szymańską z Warszawy, łańcuszek z plakietą[3].

UpamiętnienieEdytuj

5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło awansował go pośmiertnie do stopnia kapitana[4]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku w Warszawie w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”[5].

W ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia” 25 maja 2011 został uhonorowany poprzez zasadzenie Dębu Pamięci przy Zespole Szkół Sportowych Nr 58 im. Eugeniusza Lokajskiego w Warszawie[6].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Biegacze - ofiary zbrodni Katyńskiej. maratonypolskie.pl, 10 kwietnia 2013. [dostęp 13 stycznia 2015].
  2. Katyń według źródeł niemieckich – 1943 r.. stankiewicze.com. [dostęp 5 sierpnia 2014].
  3. Andrzej Leszek Szcześniak: Katyń. Lista ofiar i zaginionych jeńców obozów Kozielsk, Ostaszków, Starobielsk. Warszawa: Alfa, 1989, s. 50. ISBN 83-7001-294-9.
  4. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  5. Lista osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie. policja.pl. [dostęp 5 sierpnia 2014].
  6. Dęby pamięci. sportowa.edupage.org. [dostęp 13 stycznia 2015].

BibliografiaEdytuj