Otwórz menu główne

Stanisław Kamiński (konstruktor)

polski inżynier

Stanisław Kamiński (ur. 25 marca 1936 roku w Bełżycach, zm. 18 stycznia 1991 roku w Świdniku) – polski inżynier, główny konstruktor śmigłowca PZL W-3 Sokół, nauczyciel, wykładowca.

Stanisław Kamiński
Data i miejsce urodzenia 25 marca 1936
Bełżyce
Data i miejsce śmierci 18 stycznia 1991
Świdnik
Miejsce spoczynku Cmentarz Komunalny na Majdanku (Lublin)
Zawód, zajęcie konstruktor lotniczy
Narodowość Polak
Edukacja mgr inż. lotnictwa
Alma Mater Politechnika Warszawska
Uczelnia Wyższa Szkoła Inżynierska w Lublinie/Politechnika Lubelska
Wydział Wydział Mechaniczny
Stanowisko docent kontraktowy (od 1988)
Pracodawca WSK "PZL Świdnik"
Rodzice Franciszek i Stanisława
Małżeństwo Halina Solińska
Dzieci Cezary (ur. 1962) i Julita (ur. 1966)
Odznaczenia
POL Srebrny Krzyż Zasługi BAR.svg POL Brązowy Medal za Zasługi dla Obronności Kraju BAR.svg POL Srebrny Medal za Zasługi dla Obronności Kraju BAR.svg POL Polonia Restituta Kawalerski BAR.svg POL Medal 40-lecia Polski Ludowej BAR.svg POL Złoty Medal za Zasługi dla Obronności Kraju BAR.svg POL Order Sztandaru Pracy 2 klasy BAR.svg

Członek Rady Naukowej Instytutu Lotnictwa w Warszawie (w latach 1978-1990) i Rady Naukowo-Technicznej Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Napędów Lotniczych w Rzeszowie (w latach 1980-1990). Zmarł po długiej chorobie w roku 1991, pochowany na cmentarzu na Majdanku (sektor S3Z6, rząd 1, numer 28).

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Młodość i studiaEdytuj

Stanisław Kamiński urodził się w Bełżycach koło Lublina. Jego ojciec był rzemieślnikiem, a matka prowadziła gospodarstwo rolne.

W roku 1953 Kamiński ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Hetmana Jana Zamoyskiego w Lublinie i rozpoczął studia na Politechnice Warszawskiej, Wydział Lotniczy. Tytuł magistra inżyniera lotnictwa uzyskał 7 lipca 1962 roku, tematem pracy magisterskiej był projekt 4-miejscowego samolotu dyspozycyjnego, wzorowanego na brytyjskim samolocie Beagle B.206.

Praca w WSK PZL ŚwidnikEdytuj

Po studiach rozpoczął pracę w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego "PZL-Świdnik" na stanowisku konstruktora, potem starszego konstruktora. Następnie awansował na kierownika sekcji konstrukcyjnej i kierownika Działu Transmisji i Łopat.

W latach 1968-1976 był kierownikiem Biura W-3 w Moskwie, gdzie kierował grupą polskich konstruktorów podczas opracowywania projektu wstępnego śmigłowca W-3 w biurze konstrukcyjnym im. M.L. Mila w Moskwie. Następnie kontynuował prace nad nowym śmigłowcem w kraju. Stanisław Kamiński w roku 1975 został głównym konstruktorem śmigłowca W-3 (dzisiejsza nazwa: PZL W-3 Sokół), który zastąpił w produkcji śmigłowce Mi-2.

W roku 1980 Kamiński został zastępcą dyrektora technicznego WSK "PZL-Świdnik".

Nauczyciel i wykładowca akademickiEdytuj

W latach 1963-1964, Kamiński oprócz pracy w zakładzie PZL Świdnik, uczył także w szkole przyzakładowej (Technikum Mechaniczne im. Zygmunta Puławskiego w Świdniku). Natomiast w latach 1964-1973 prowadził wykłady oraz zajęcia laboratoryjne na Wydziale Mechanicznym w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Lublinie (od 1968 roku Politechnika Lubelska) z przedmiotów: wytrzymałość materiałów, statyka i mechanika płynów, mechanika ogólna.

W roku 1988 Stanisław Kamiński został powołany na stanowisko docenta kontraktowego na Politechnice Lubelskiej. Pomagał tam, także w tworzeniu nowego kierunku studiów: Technologia Śmigłowców.

NagrodyEdytuj

Do najważniejszych nagród, które otrzymał Stanisław Kamiński należą:

UpamiętnienieEdytuj

Społeczeństwo miasta Świdnik upamiętniło zasługi Stanisława Kamińskiego nazywając jego imieniem jedną z ulic na osiedlu Lotniczym. Pośmiertnie otrzymał także honorowe wyróżnienie Amicus Civitatis nadawane przez Burmistrza Świdnika[1].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj