Otwórz menu główne

Stanisław Koniecpolski (zm. 1682)

Ten artykuł dotyczy wojewody podolskiego. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Stanisław Koniecpolski, czasem Jan Stanisław Koniecpolski[1] (ur. po 1643, zm. 1682) – oboźny koronny (dworski)[2] w 1676 roku, wojewoda podolski w 1679 r., kasztelan krakowski w 1682 r., starosta bełski, starosta doliński w 1667 roku[3]. Książę Świętego Cesarstwa Rzymskiego[4].

Stanisław Koniecpolski
Herb
Koniecpolski Książę cz. Pobóg odm.
Rodzina Koniecpolscy herbu Pobóg
Data urodzenia po 1643
Data śmierci 1682
Ojciec Aleksander Koniecpolski (1620-1659)
Matka Joanna Barbara Zamoyska (1626-1653)
Żona

Eugenia Katarzyna Wiśniowiecka (przed 1658 - po 1681)

Syn Aleksandra Koniecpolskiego (1620-1659) i Joanny Barbary z Zamoyskich[5] (1626-1653), córki Tomasza Zamoyskiego. Ożenił się z Eugenią Katarzyną z Wiśniowieckich (przed 1658-po 1681), córką Dymitra Jerzego Wiśniowieckiego.

Poseł na sejm koronacyjny 1676 roku[6]. Jako senator wziął udział w sejmie zwyczajnym 1681 roku[7]. Zmarł między 22 sierpnia[8] i 5 listopada 1682[9]

PrzypisyEdytuj

  1. Pamiętniki o Koniecpolskich: Przyczynek do dziejów polskich XVII. wieku… Lwów, 1842, s. 375.
  2. Urzędnicy centralni i nadworni Polski XIV-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Krzysztof Chłapowski, Stefan Ciara, Łukasz Kądziela, Tomasz Nowakowski, Edward Opaliński, Grażyna Rutkowska, Teresa Zielińska. Kórnik 1992, s. 94.
  3. w tym roku uzyskał dożywocie na starostwo dolińskie, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 201.
  4. Julian Ursyn Niemcewicz: Podróze historyczne po ziemisch polskich między rokiem 1811 a 1828 odbyte. Paryż: 1858, s. 457.
  5. Jerzy Antoni Kostka: Kostkowie herbu Dąbrowa. Koszalin: Z.P. POLIMER, 2010, s. 254. ​ISBN 978-83-89976-40-6​.
  6. Krystyn Matwijowski, Pierwsze sejmy z czasów Jana III Sobieskiego, Wrocław 1976, s. 248.
  7. Leszek Andrzej Wierzbicki: Senatorowie koronni na sejmach Rzeczypospolitej. Warszawa, 2017, s. 80.
  8. Sadok Barącz, Wolne miasto handlowe Brody, s. 61.
  9. Teodor Żychliński: Potoccy herbu Pilawa. W: Złota ksiega szlachty polskiej. Rocz. XIX. Poznań, 1897, s. 116.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj