Stanisław Kukuryka

polski polityk

Stanisław Edward Kukuryka (ur. 14 czerwca 1928 w Zemborzycach, zm. 12 maja 2010 w Warszawie[1]) – polski polityk, minister budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych, poseł na Sejm PRL VII i VIII kadencji, ambasador PRL/RP w Libii w latach 1986–1990.

Stanisław Kukuryka
Data i miejsce urodzenia 14 czerwca 1928
Zemborzyce
Data i miejsce śmierci 12 maja 2010
Warszawa
Minister budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych
Okres od 9 października 1982
do 12 listopada 1985
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal Komisji Edukacji Narodowej Order Uśmiechu
Grób Stanisława Kukuryki na Cmentarzu Powązkowskim
Stanisław Kukuryka

ŻyciorysEdytuj

Syn Stanisława i Marianny. Na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie uzyskał tytuł magistra prawa.

W 1962 został członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i radnym Miejskiej Rady Narodowej w Lublinie (pełnił mandat do 1967). W latach 1964–1966 zasiadał w egzekutywie Komitetu Miejskiego partii w Lublinie. Był także członkiem plenum Komitetu Warszawskiego. W okresie od 1980 do 1981 był zastępcą członka Komitetu Centralnego PZPR.

W latach 1972–1982 był prezesem Zarządu Centralnego Związku Spółdzielni Budownictwa Mieszkalnego, a od 9 października 1982 do 12 listopada 1985 był ministrem budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych w rządzie Wojciecha Jaruzelskiego. Od 1973 do 1983 zasiadał w prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. W latach 1976–1985 był posłem na Sejm PRL VII i VIII kadencji. Był także ambasadorem PRL/RP w Libii (1986–1990).

W latach 1983–1988 zasiadał prezydium Rady Obywatelskiej Budowy Pomnika Szpitala Centrum Zdrowia Matki Polki[2]. W latach 1988–1990 był członkiem Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa[3]. Honorowy Prezes Polskiego Towarzystwa Mieszkaniowego, współzałożyciel Stowarzyszenia Spółdzielców Mieszkaniowych i Zarządców Nieruchomości Konfederacja Warszawska, działacz Towarzystwa Przyjaciół Dzieci.

Zmarł 12 maja 2010 w Warszawie po ciężkiej chorobie. Został pochowany 17 maja 2010 w grobie rodzinnym na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 18-1-7)[4].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Nekrolog w „Gazecie Wyborczej”
  2. Dziennik Łódzki”, nr 104 (10320), 27–29 maja 1983, s. 5.
  3. Skład Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa 1988–2011, radaopwim.gov.pl
  4. Cmentarz Stare Powązki: STANISŁAW KUKURYKA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-05-15].
  5. M.P. z 1998 r. nr 42, poz. 582
  6. Obchody 80. rocznicy odzyskania niepodległości. prezydent.pl, 10 listopada 1998.

BibliografiaEdytuj