Stanisław Lanckoroński (ok. 1585–1617)

Ten artykuł dotyczy wojewody podolskiego. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Stanisław Lanckoroński herbu Zadora (ur. ok. 1585, zm. 5 lutego 1617) – kasztelan halicki, wojewoda podolski.

Stanisław Lanckoroński
Herb
Pobóg
Rodzina Lanckorońscy herbu Zadora
Data urodzenia ok. 1585
Data śmierci 5 lutego 1617
Ojciec Mikołaj Lanckoroński
Matka Anna Żórawińska
Żona

Zofia Golska

Zdaniem Henryka Kotarskiego, Stanisław urodził się w 1585. Jego ojcem był Mikołaj Lanckoroński z Brzezia (zm. 1597), rotmistrz jazdy koronnej, podkomorzy podolski, a matką Anna Żórawińska[1].

W 1615 był posessorem wsi Iwiniace górne i dolne należącej do starostwa kamienieckiego[2]. W 1616 kupił Buczacz i Podhajce z przyległościami, Wońkowce, Zaborzce, Pilipkowce i pięć wsi na Podolu od Lichowskich.

Ożenił się z Zofią z Zamiechowskich, wdową po Janie Golskim, kasztelanie kamienieckim, spadkobiercę swego zmarłego w 1612 brata Stanisława.

Przedwcześnie zmarł 5 lutego 1617, został pochowany w podziemiach katedrzy lwowskiej, gdzie według ks. Szymona Starowolskiego istniał jego nagrobek z łacińskim epitafium.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj