Stanisław Michalski (aktor)

polski aktor

Stanisław Zdzisław Michalski (ur. 3 września 1932 w Wilnie, zm. 1 lutego 2011 w Gdańsku) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, dyrektor Teatru Wybrzeże w Gdańsku (1988–1993).

Stanisław Michalski
Imię i nazwisko

Stanisław Zdzisław Michalski

Data i miejsce urodzenia

3 września 1932
Wilno

Data i miejsce śmierci

1 lutego 2011
Gdańsk

Zawód

aktor

Współmałżonek

Sabina Mielczarek

Lata aktywności

1950–2011

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Brązowa Honorowa Odznaka PCK

ŻyciorysEdytuj

W młodości fascynował się sportem. W 1953 z drużyną ŁKS Łódź zdobył mistrzostwo Polski w koszykówce. W 1955 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Krakowie i w sierpniu tego samego roku został skierowany do pracy w Gdańsku. Od tego czasu był nieprzerwanie związany z gdańskim Teatrem Wybrzeże, gdzie pełnił również funkcję kierownika artystycznego (1982–1987), dyrektora naczelnego i artystycznego (1987–1990) i dyrektora naczelnego (1990–1993)[1]. Na gdańskiej scenie zagrał ok. 200 ról. W 1955 debiutował w roli Karola Jurkiewicza, ucznia klasy maturalnej w Maturzystach Zdzisława Skowrońskiego w reż. Stefana Drewicza. Wkrótce wystąpił w roli Flicota w Huzarach Pierre’a–André’a Bréala (1955) w reż. Stanisława Milskiego, a ostatnią jego rolą była postać Majordomusa w Balu manekinów Bruna Jasieńskiego (2010) w reż. Ryszarda Majora. W latach 50. XX wieku występował w gdańskim kabarecie Rudy Kot. W 2005 obchodził jubileusz 50–lecia pracy scenicznej.

Członek organizacji zawodowych, wchodził w skład Prezydium Stowarzyszenia Polskich Artystów Teatralnych i Filmowych-Związku Artystów Scen Polskich (SPATiF-ZASP), potem Zarządu Głównego ZASP, w 1985 został uhonorowany tytułem członka zasłużonego ZASP. Był członkiem Komitetu Centralnego PZPR oraz „Solidarności”. W wyborach parlamentarnych w 1997 kandydował bez powodzenia do Sejmu z listy Krajowej Partii Emerytów i Rencistów.

W 2007 uhonorowany przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[2][3].

Wystąpił w ponad 100 filmach i produkcjach telewizyjnych.

Życie prywatneEdytuj

Ze związku z Sabiną (z domu Mielczarek) miał troje dzieci, córkę Dorotę (ur. 1964) oraz dwóch synów – Igora (ur. 1957), aktora, i Jerzego (ur. 7 sierpnia 1974), aktora–śpiewaka.

Zmarł – po długiej chorobie – 1 lutego 2011 w Gdańsku[4][5] i został pochowany w kolumbarium na Cmentarzu Srebrzysko[6].

FilmografiaEdytuj

GościnnieEdytuj

  • Palce lizać (serial telewizyjny) (1999) – inspektor z Inspekcji Sanitarnej (odc. 6. Zmowa i odc. 7. Kontrola)
  • Adam i Ewa (20002001) – Karol Laudański, wuj Adama)
  • Lokatorzy (20022003) – dwie role:
    • odc. 112. W imię przyjaźni – lekarz,
    • odc. 172. W roli ojca wystąpi... – kelner w bistro.

Polski dubbingEdytuj

Odznaczenia, nagrody i wyróżnieniaEdytuj

  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1976)
  • Srebrny Krzyż Zasługi (1971)
  • Medal 30-lecia Polski Ludowej (1975)
  • Medal 40-lecia Polski Ludowej (1984)
  • Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2007)
  • Odznaka Honorowa „Zasłużony Działacz Kultury” (1975)
  • Brązowa Honorowa Odznaka PCK
  • Order Stańczyka (1965)
  • Odznaka Honorowa „Za zasługi dla Gdańska” (1967)
  • Odznaka Honorowa Zasłużonego dla Ziemi Gdańskiej
  • Medal wojewody pomorskiego za wybitne osiągnięcia artystyczne z okazji 70 rocznicy urodzin (2002)
  • Nagroda im. Iwo Galla (1972)
  • Nagroda na XXIII Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za rolę Dantona w spektaklu Sprawa Dantona Stanisławy Przybyszewskiej w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1981)
  • Nagroda teatralna wojewody gdańskiego za rolę Dantona w Sprawie Dantona Stanisławy Przybyszewskiej w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1981)
  • Nagroda prezydenta Gdańska – dwukrotnie (1983, 2002)
  • Nagroda na XXIV Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu za rolę ojca w spektaklu Pułapka Tadeusza Różewicza w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1984)
  • Złoty Ekran za rolę Półpanka w serialu Popielec (1985)
  • Nagroda Komitetu do Spraw Radia i Telewizji (zespołowa) dla twórców serialu Popielec (1985)
  • Nagroda ministra kultury i sztuki I stopnia za osiągnięcia aktorskie w teatrze, filmie i telewizji (1987)
  • Nagroda Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki – dwukrotnie (1987, 1993)
  • Nagroda teatralna wojewody gdańskiego za tytułową rolę w Wallensteinie Friedricha Schillera w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1988)
  • Nagroda prezydenta Gdańska w dziedzinie kultury z okazji 50-lecia pracy artystycznej (2005)
  • Mały gryf – nagroda marszałka województwa pomorskiego (2009)
  • Wyróżnienie na XI Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za rolę kuchmistrza w spektaklu Tragedia o bogaczu i Łazarzu Anonima w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1969)
  • Wyróżnienie na XV Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za rolę wioślarza w Helenie Eurypidesa w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1973)
  • Wyróżnienie na XVII Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za rolę Sadybana w Kondukcie Bohdana Drozdowskiego w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1975)
  • Tytuł „Gdańszczanin roku 1973”
  • 2002 – Laureat Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury[7]

PrzypisyEdytuj

  1. Stanisław Michalski, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby). [online] [dostęp 2021-08-04].
  2. Nekrolog zamieszczony przez Związek Artystów Scen Polskich. wyborcza.pl, 3 lutego 2011. [dostęp 2012-07-12].
  3. Medal Zasłużony Kulturze - Gloria Artis. mkidn.gov.pl. [dostęp 2020-07-02].
  4. Zmarł Stanisław Michalski. rp.pl, 1 lutego 2011. [dostęp 2011-05-24].
  5. Ostatnia droga Stanisława Michalskiego. dziennikbaltycki.pl, 3 lutego 2011. [dostęp 2011-05-24].
  6. Tłumy pożegnały aktora Teatru Wybrzeże Stanisława Michalskiego. polskieradio.pl, 4 lutego 2011. [dostęp 2011-05-24].
  7. Laureaci Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury. gdansk.pl, 2016-06-23. [dostęp 2016-06-23]. (pol.).

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj