Otwórz menu główne

Stanisław Mrowec

polski profesor zwyczajny nauk technicznych

Stanisław Mrowec (ur. 29 lipca 1928 w Krakowie, zm. 2 marca 2015[1]) – polski profesor zwyczajny nauk technicznych Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Dziekan Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki w latach 1972–1975, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk oraz członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności[2][3].

Stanisław Mrowec
Data i miejsce urodzenia 29 lipca 1928
Kraków
Data śmierci 2 marca 2015
Profesor nauk chemicznych
Specjalność: fizykochemia ciała stałego – korozja metali i projektowanie nowych materiałów żaroodpornych
Alma Mater Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Doktorat 1956
Profesura 1969
Polska Akademia Nauk / Umiejętności
Status PAN członek rzeczywisty
Status PAU członek krajowy czynny
Doktor honoris causa
(Université de Bourgogne – 2003)
(Politechnika Krakowska – 2011)
Emerytowany profesor zwyczajny
Uczelnia Akademia Górniczo-Hutnicza
Okres zatrudn. od 1952
Dziekan
Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
Okres spraw. 1972–1975
Odznaczenia
Złoty Krzyż ZasługiKrzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia PolskiKrzyż Oficerski Orderu Odrodzenia PolskiMedal Komisji Edukacji Narodowej

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 29 lipca 1928 roku w Krakowie. Szkołę średnią ukończył w roku 1947, a studia wyższe na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii UJ w 1952 roku. Z Akademią Górniczo-Hutniczą związany od roku 1952, kiedy rozpoczął pracę asystenta na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki. Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w roku 1956, docenta w 1959, tytuł profesora nadzwyczajnego w 1969 r. zaś profesora zwyczajnego w 1973 roku. W latach 1971–1991 pełnił obowiązki dyrektora Instytutu Inżynierii Materiałowej na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki oraz po reorganizacji uczelni (w roku 1991) został kierownikiem Katedry Fizykochemii Ciała Stałego do roku 2001. W roku 2009 został profesorem honorowym AGH[4].

Autor licznych prac z zakresu teorii defektów i dyfuzji w ciałach stałych oraz kinetyki i mechanizmu korozji wysokotemperaturowej materiałów metalicznych. W dorobku naukowym miał ponad 400 publikacji oraz 18 patentów. Wykształcił 24 doktorów, z których 8 ma tytuł naukowy profesora, a dalszych czterech stopień doktora habilitowanego.

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Defects and Diffusion in Solids. Elsevier, Amsterdam-Oxford-New York (1980);
  • An Introduction to the Theory of Metal Oxidation. National Bureau of Standards, Interscience, (1982);
  • Mrowec, S.. Dissociative Mechanism of Scale Growth on Metals and Alloys. „High Temperature Materials and Processes”. 24 (6), s. 375–394, 2005. DOI: 10.1515/HTMP.2005.24.6.375. 
  • Mrowec, S.. New Generation of Nanocrystalline Coating Materials Resistant to High Temperature Corrosion. „High Temperature Materials and Processes”. 22 (6), s. 1–24, 2003. DOI: 10.1515/HTMP.2003.22.1.1. 
  • Mrowec, S. Diffusion-evaporation method in studying self-diffusion in metal oxides and sulphides. „Solid State Ionics”. 129 (1-4), s. 47-52, 2000. DOI: 10.1016/S0167-2738(99)00316-1. 

NagrodyEdytuj

  • Nagroda I stopnia Państwowej Rady ds. Pokojowego Wykorzystania Energii Jądrowej (1968)
  • Nagrody I stopnia Ministra Edukacji Narodowej (1969, 1976, 1978, 1980, 1985, 1988, 1993)
  • Nagroda im. Marii Skłodowskiej-Curie PAN (1973)
  • American Association for the Advancement of Science Award, for International Scientific Cooperation (1986)
  • Ulick R. Evans Award for Outstanding Work in the Field of Corrosion (1996)
  • Honorary Fellow of the International Institute of Corrosion, (1996)
  • Nagroda Prezesa Rady Ministrów (1999)
  • Nagroda Stołecznego, Królewskiego Miasta Krakowa (2001)

PrzypisyEdytuj

  1. Stanisław Mrowec, Kraków, 05.03.2015 - kondolencje, nekrologi.wyborcza.pl [dostęp 2017-11-20] (pol.).
  2. Stanisław Mrowec w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  3. Mrowec, Stanisław. Instytucja.pan.pl. [dostęp 2014-03-07].
  4. Profesor Stanisław Mrowec profesorem honorowym AGH. Vivat Akademia. Periodyk Akademii Górniczo-Hutniczej, 2010-11-02. [dostęp 2014-03-07].

BibliografiaEdytuj