Stanisław Narajewski

teolog i etyk polski, duchowny katolicki

Stanisław Narajewski (ur. 17 stycznia 1860 w Kurowicach, zm. 23 lutego 1943 we Lwowie) – polski prezbiter katolicki, etyk, profesor i rektor Uniwersytetu Lwowskiego, encyklopedysta.

Stanisław Narajewski
profesor Uniwersytetu Lwowskiego
Data i miejsce urodzenia 17 stycznia 1860
Kurowice
Data i miejsce śmierci 23 lutego 1943
Lwów
Miejsce pochówku Cmentarz Łyczakowski we Lwowie
Rektor Uniwersytetu Lwowskiego
Okres sprawowania 1922-1923
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 22 lipca 1888

ŻyciorysEdytuj

Był synem Jana i Aleksandry z Karasińskich. W latach 1872-1879 uczęszczał do C. K. Gimnazjum w Brzeżanach, następnie podjął studia na Uniwersytecie Lwowskim - w latach 1879-1883 z prawa, 1884-1888 z teologii. 22 lipca 1888 przyjął święcenia kapłańskie. Studia teologiczne kontynuował w latach 1889-1892 w Innsbrucku i uwieńczył je dyplomem doktorskim. Po powrocie do rodzinnego Lwowa pełnił w miejscowym seminarium funkcję prefekta kleryków, był również nauczycielem religii w żeńskiej Szkole Ludowej Miejskiej św. Antoniego (1892-1897). Ponadto podjął wykłady z katechetyki i metodologii naukowej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu. W 1894 habilitował się z teologii moralnej i przez trzy lata był adiunktem, od 1897 zastępcą profesora, od 1899 profesorem nadzwyczajnym, wreszcie od 1902 profesorem zwyczajnym. Wykłady prowadził również z socjologii, a po 1920 - z prawa kanonicznego. Trzykrotnie był dziekanem Wydziału Teologicznego. W roku akademickim 1922/1923 pełnił funkcję rektora Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, rok później - prorektora. Przeszedł na emeryturę w roku akademickim 1932/1933. 15 grudnia 1936 otrzymał tytuł profesora honorowego Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie[1].

Poza uczelnią wykonywał obowiązki w kurii metropolitalnej, gdzie był obrońcą węzła małżeńskiego, referentem konsystorza, egzaminatorem prosynodalnym i cenzorem ksiąg. Nosił godność kanonika honorowego kapituły lwowskiej. Zmarł w lutym 1943 w wieku 83 lat i został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Publicystyka i pisarstwoEdytuj

Był redaktorem i wydawcą miesięcznika "Adoracja" oraz encyklopedystą i edytorem Encyklopedii zbiór wiadomości z wszystkich gałęzi wiedzy - polskiej encyklopedii wydanej w latach 1898-1907 przez społeczną organizację edukacyjną Macierz Polska, która działała w Galicji w okresie zaboru austriackiego. Opisał w niej zagadnienia z zakresu historii religii i kościoła[2]. Wydał kilka prac, m.in.:

  • Moralność chrześcijańska a etyka najnowsza (1901)[3],
  • Katechetyka w teorii i praktyce. Podręcznik dla katechetów w szkołach pospolitych ludowych (1902),[4]
  • O aktach moralnie dobrych (1926).

PrzypisyEdytuj

  1. Nominacje na Uniwersytecie Lwowskim i Politechnice. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 295 z 23 grudnia 1936. 
  2. Finkel 1898 ↓.
  3. Stanisław Narajewski, Moralność chrześcijańska a etyka najnowsza : studyum, polona.pl [dostęp 2020-04-22].
  4. Stanisław Narajewski, Katechetyka w teoryi i praktyce : podręcznik dla katechetów w szkołach pospolitych ludowych. T. 1, polona.pl [dostęp 2020-04-22].

BibliografiaEdytuj

  • Ludwik Grzebień, Stanisław Narajewski, w: Słownik polskich teologów katolickich, tom VI: 1918-1981, K-P (pod redakcją Ludwika Grzebienia), Akademia Teologii Katolickiej, Warszawa 1983.
  • Ludwik Finkel: Encyklopedya zbiór wiadomości z wszystkich gałęzi wiedzy, t. I. Lwów: Macierz Polska, Nakładem Wydawnictwa Macierzy Polskiej, druk. E. Winiarza, 1898, s. III-IX.
  • Stanisław Łoza, Czy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania, Warszawa 1939 (tu miejsce urodzenia: Wyżniany koło Przemyśla)