Otwórz menu główne

Stanisław Nawrocki (poeta)

prawnik, działacz społeczny, poeta
Ten artykuł dotyczy poety, prawnika, działacze społecznego. Zobacz też: Stanisław Nawrocki – prof. historii.

Stanisław Nawrocki pseud. Marek Bartnicki (ur. 20 października 1947 w Przasnyszu, zm. 8 października 2004 w Płocku) – prawnik, działacz społeczny, poeta. Brat Aleksandra Nawrockiego.

ŻyciorysEdytuj

Ukończył filologię polską w Studium Nauczycielskim w Płocku. Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. Pracował jako radca prawny i adwokat oraz nauczyciel. Debiutował na łamach prasy jako poeta w 1975.

W 1991 z jego inicjatywy powołano Płockie Towarzystwo Oświatowe – był jego prezesem przez 13 lat. Działał w Stowarzyszeniu Autorów Polskich, Związku Literatów Polskich, był członkiem Towarzystwa Naukowego Płockiego i władz Okręgowej Rady Adwokackiej, prezesem Stowarzyszenia Tanecznego "Skandia". Malował obrazy olejne i akwarele, pisał wiersze, zajmował się publicystyką, był też tłumaczem literatury francuskiej. Opublikował 10 książek poetyckich – pierwsze tomiki wydał pod pseudonimem Marek Bartnicki. W 2002 został radnym, a od 8 lipca 2003 pełnił funkcję przewodniczącego Rady Miasta Płocka.

Pośmiertnie uhonorowany medalem Zasłużony dla Płocka.

Twórczość - poezjaEdytuj

  • Ziemia zastana (1977)
  • Garbate tańce (1980)
  • Wyspowiadać świat (1984)
  • W dorzeczu gwiazd (Wiersze z lat 1978-1982) (1987)

BibliografiaEdytuj

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.