Otwórz menu główne

Stanisław Ostrowski (nauczyciel)

Stanisław Ostrowski ps. Brzechwa (ur. 22 listopada 1891 w Sławocie na Wołyniu, zm. 2 lipca 1974 w Warszawie) – polski nauczyciel, filolog klasyczny, major WP, powstaniec warszawski, dyrektor VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1945–1951).

Stanisław Ostrowski
Brzechwa
Data i miejsce urodzenia 22 listopada 1891
Sławota
Data i miejsce śmierci 2 lipca 1974
Warszawa
Zawód, zajęcie nauczyciel
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Medal 10-lecia Polski Ludowej Krzyż Pro Ecclesia et Pontifice (od 1908)
Złota Odznaka ZNP

ŻyciorysEdytuj

Ukończył polskie Gimnazjum św. Katarzyny w Petersburgu. Ukończył studia filologiczne na Uniwersytecie w Petersburgu w 1916, a w roku 1918 został kandydatem nauk historyczno–filologicznych. Pracował jako nauczyciel od 1912 roku na m.in. w Gimnazjum św. Katarzyny w Petersburgu[1].

W 1919 roku dzięki wsparciu Maksyma Gorkiego zorganizował pierwszą placówkę Polskiego Czerwonego Krzyża dla polskich jeńców. W 1920 roku powrócił do Polski i zaczął pracować w 1921 roku w Gimnazjum Rejtana gdzie uczył greki i łaciny. Od 1920 roku pracował w Polskim Towarzystwie Filologicznym. W listopadzie 1939 został dyrektorem Gimnazjum Rejtana gdzie prowadził tajne zajęcia w czasie okupacji niemieckiej[1].

Jako major rezerwy „Brzechwa” zgłosił się ochotniczo do powstania warszawskiego w 1944 roku. W marcu 1945 roku powrócił do Warszawy i zajął się organizacją Szkoły Reytana w jej dawnej siedzibie na Rakowieckiej 23. Organizował też filię Reytana w Skolimowie i w Konstancinie. Szkoła w Skolimowie we wrześniu 1946 się usamodzielniła. Po wojnie był od 1945 do 1950 roku dyrektorem liceum Reytana[2]. W lipcu 1950 roku został odwołany ze stanowiska dyrektora ze względu na to, że był związany z ideami Armii Krajowej i Szarych Szeregów. Został zrehabilitowany w 1958 roku. Prowadził zajęcia na Uniwersytecie Warszawskim w Katedrze Filologii Klasycznej. Kierował studium języków obcych Wojskowej Akademii Technicznej, gdzie uczył rosyjskiego. Uczył też łaciny i rosyjskiego na Akademii Teologii Katolickiej.

Miał córkę Wandę. Napisał podręczniki do nauki łaciny[3][4].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Labor Omnia Vincit. W: Dorota Nadgrabska: Od Smolnej Dolnej do Wiktorskiej (wydanie jubileuszowe z okazji obchodów "Stulecia Reytana 1905-2005"). Warszawa: Stowarzyszenie Absolwentów i Przyjaciół VI LO im. T. Reytana w Warszawie, 2005, s. 13. Cytat: Jesienią 1940r. zorganizowane zostały tajne komplety, których kierownikiem był dyrektor szkoły Stanisław Ostrowski [..] Po aresztowaniu dyrektora przez Gestapo funkcję kierownika kompletów i dyrektora szkoły pełnił matematyk Henryk Radecki [..]. (pol.)
  2. Halina Żuberek: Stanisław Ostrowski (1891-1974). W: Barbara Brzuska: Vita memoriae, magistra vitae: Nauczanie języków klasycznych i kultury antycznej w gimnazjum i liceum państwowym im. Tadeusza Reytana w Warszawie. Warszawa: Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, 2005, s. 109. ISBN 83-89663-31-7. (pol.)
  3. S. Ostrowski, S. Staszczyk, Varia. Lingua, agricola, miles, civis, civitas, populares, nosce finitimum carmina. Podręcznik do nauki języka łacińskiego dla gimnazjów, kursów przyśpieszonych i samouków (teksty, gramatyka), Warszawa 1946 (maszynopis powielany).
  4. Stanisław Ostrowski, Libellus. Podręcznik do nauki języka łacińskiego dla gimnazjów, kursów przyśpieszonych i samouków, Warszawa 1946
  5. J. Kasprzycki. Klara i Stanisław. „Życie Warszawy”, 1990 (pol.). 
  6. J. B. Deczkowski. Imieniny. „Stolica”, 1960 (pol.). 
  7. J. B. Deczkowski. Gestapo w Gimnazjum im. T. Reytana. „Warszawski Tygodnik Kulturalny”, 1969 (pol.).