Stanisław Płoski (architekt)

1901 - 1968 architekt

Stanisław Płoski (ur. 3 maja 1901 w Purzycach-Trojanach, zm. 26 września 1968 w Warszawie) – polski architekt i wykładowca akademicki.

Stanisław Płoski
Data i miejsce urodzenia

3 maja 1901
Purzyce-Trojany

Data i miejsce śmierci

26 września 1968
Warszawa

Zawód, zajęcie

architekt, wykładowca akademicki

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej

Życiorys

edytuj

Absolwent II Państwowego Gimnazjum Męskiego im. Tadeusza Czackiego w Warszawie. Przed zakończeniem edukacji wstąpił jako ochotnik do wojska, skąd został zwolniony w 1919 roku po interwencji rodziców. W tymże roku został przyjęty na Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej. Studia (prowadzone z przerwami) ukończył w 1928 roku, uzyskując dyplom z projektowania monumentalnego. W latach 1928–1932 odbył praktykę w pracowni architektonicznej Rudolfa Świerczyńskiego, biorąc m.in. udział w pracach przy projektowaniu gmachów: Banku Gospodarstwa Krajowego oraz Ministerstwa Komunikacji. Samodzielnie projektował głównie budynki mieszkalne. W 1931 roku otrzymał uprawnienia do prowadzenia robót budowlanych. W latach 1933–1937 pracował w Najwyższej Izbie Kontroli, a następnie prowadził własną pracownię architektoniczną.

Po wybuchu II wojny światowej walczył w kampanii wrześniowej, a następnie został internowany w Birsztanach. W latach 1940–1944 był więźniem oflagu II C Woldenberg. Po zakończeniu działań wojennych powrócił do Warszawy, gdzie pracował kolejno: w Biurze Odbudowy Stolicy (1945–1946), jako kierownik w Biurze Projektów Odbudowy Wsi (1946–1948) oraz jako kierownik pracowni w Centralnym Biurze Projektów Architektury i Budownictwa (1948–1951). Następnie kierował pracownią Centralnego Biura Projektów Budownictwa Wiejskiego (1950–1951), a następnie był projektantem Biura Projektów „Miastoprojekt Specjalistyczne” (1951–1953). W latach 1953–1964 pełnił funkcję głównego architekta Komitetu Urbanistyki i Architektury oraz Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury Mazowieckiego Biura Projektów Budownictwa ogólnego. Przez kilka miesięcy 1964 roku kierował wydziałem Departamentu Nadzoru Budowlanego Ministerstwa Budownictwa i Materiałów Budowlanych, skąd – w związku z wygraniem konkursu na projekt zespołu budynków SGGW w Warszawie – przeszedł do pracy w Miastoprojekcie Stolica Południe. Od 1967 roku pracował w Mazowieckim Biurze Projektów Budownictwa Ogólnego.

W latach 1959–1962 pracował na Politechnice Warszawskiej, najpierw jako adiunkt (1959–1960), a następnie wykładowca (1960–1962) Katedry Architektury Planowania Wsi. Był członkiem SARP, zasiadał również jako juror w konkursach architektonicznych, organizowanych przez Towarzystwo Urbanistów Polskich.

Był żonaty z Zofią z Olszewskich, małżeństwo było bezdzietne. Został pochowany na warszawskim nowym cmentarzu na Służewie.

Projekty

edytuj
 
Budynek PSTT „Polskarob” S.A. w Gdyni
 
Zdrój Królewski w Warszawie
 
Collegium Anatomicum WUM w Warszawie

Odznaczenia i upamiętnienie

edytuj

Za swe zasługi otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1964), Złoty Krzyż Zasługi oraz Medal 10-lecia Polski Ludowej. Jest również patronem Zespołu Szkół Technicznych w Ciechanowie.

Bibliografia

edytuj