Otwórz menu główne

Stanisław Piwnicki (zm. 6 sierpnia 1840 roku[1]) – polski działacz polityczny w Królestwie Kongresowym.

Stanisław Piwnicki
Ilustracja
Stanisław Piwnicki, portret nieznanego autora po 1832 roku
Data śmierci 6 sierpnia 1840
Zawód, zajęcie polityk
Odznaczenia
Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława I klasy (Imperium Rosyjskie)

Był synem szambelana królewskiego Dominika i Heleny z Konarskich. W 1816 mianowany komisarzem okręgu płockiego. W latach 1821–1826 pełnił funkcję Komisarza województwa sandomierskiego. Został wybrany deputowanym na Sejm Królestwa Polskiego z II okręgu Kalisz. Mianowany w 1825 marszałkiem Sejmu jako kandydat rządowy. Jego wybór nie wzbudził entuzjazmu, gdyż nie był posłem i nie cieszył się szacunkiem w Izbie Poselskiej. Pełniąc funkcję marszałka wprowadzał w życie instrukcje rządowe i starał się utrzymywać dobre relacje z opozycją, dzięki czemu obrady przebiegały w spokojnej atmosferze. Opublikował Głos… na zakończenie sejmu w Izbie Senatorskiej dn. 13 czerwca 1825 (1825). Od 14 stycznia 1826 pełnił funkcję prezesa Komisji województwa kaliskiego. W czasie powstania listopadowego nominowany członkiem Komisji Potrzeb Wojska (25 stycznia 1831) i zwolniony z funkcji prezesa Komisji województwa kaliskiego. Po upadku powstania powrócił we wrześniu 1831 na stanowisko prezesa Komisji województwa kaliskiego i rozpoczął realizację polityki rusyfikacyjnej (zastępowanie symboli polskich symbolami rosyjskimi). Funkcję prezesa Komisji sprawował do 1834, następnie był pracownikiem Komisji Skarbu Królestwa Polskiego i dyrektorem Komisji Spraw Wewnętrznych. Był członkiem loży Wielki Wschód Narodowy Polski, założycielem i mistrzem loży „Ludzkość”.

Odznaczony Orderem Świętego Stanisława I klasy w 1819 roku[2].

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Stanisław Łoza, Kawalerowie orderu św. Stanisława, w: Miesięcznik Heraldyczny, nr 5, r. IX, Warszawa, sierpień 1930, s. 98.
  2. Stanisław Łoza, Kawalerowie orderu św. Stanisława, w: Miesięcznik Heraldyczny, nr 5, r. IX, Warszawa, sierpień 1930, s. 98.