Otwórz menu główne

Stanisław Rosik

polski historyk

Stanisław Mirosław Rosik (ur. 1969[1]) – polski historyk, specjalizujący się w chrystianizacji, historiografii, religii Słowian oraz historii średniowiecznej Polski i powszechnej; nauczyciel akademicki związany z Uniwersytetem Wrocławskim[2].

Stanisław Rosik
Kraj działania Polska Polska
Data urodzenia 1969
profesor nauk humanistycznych
Specjalność: chrystianizacja, historiografia, religia Słowian, historia średniowieczna Polski i powszechna
Alma Mater Uniwersytet Wrocławski
Doktorat 1998 – historia
Uniwersytet Wrocławski
Habilitacja 2011 – historia
Uniwersytet Wrocławski
Profesura 2015

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w 1969 roku. Studia podjął w 1988 roku na kierunku historia na Uniwersytecie Wrocławskim. Zakończył je w 1993 roku zdobyciem tytułu zawodowego magistra. Ukończył ponadto teologię na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu oraz tamże podyplomowe studium dziennikarskie. Swoją pracę zawodową związał jednak z Uniwersytetem Wrocławskim, gdzie uczęszczał na studia doktoranckie Jednocześnie pracował jako asystent w Zakładzie Historii Polski i Powszechnej do końca XV wieku w tamtejszym Instytucie Historycznym[3]. W 1998 roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii o specjalności historia średniowiecza na podstawie pracy pt. Interpretacja chrześcijańska religii pogańskich Słowian w świetle kronik niemieckich XI-XII wieku (Thietmar, Adam z Bremy, Helmold), której promotorem był prof. Lech Tyszkiewicz[4]. Wraz z nowym tytułem otrzymał w Instytucie Historycznym stanowisko adiunkta. W 2011 roku Rada Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii o specjalności historia średniowieczna Polski i powszechna, na podstawie rozprawy pt. Conversio gentil Pomeranorum. Studium świadectwa o wydarzeniu (XII wiek)[5]. W 2015 roku prezydent Polski Bronisław Komorowski nadał mu tytuł profesora nauk humanistycznych[2]. Poza działalnością naukowo-dydaktyczną na Uniwersytecie Wrocławskim jest w zarządzie Towarzystwa Miłośników Starożytności we Wrocławiu, które działa przy Ośrodku Badań nad Kulturą Późnego Antyku i Wczesnego Średniowiecza Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk[1].

Dorobek naukowyEdytuj

Zainteresowania naukowe Stanisława Rosika koncentrują się wokół zagadnień związanych z historią Polski i powszechną epoki średniowiecza, ze szczególnym uwzględnieniem chrystianizacji, historiografii, a także religii Słowian[2]. Do jego najważniejszych publikacji należą[6]:

  • Udział chrześcijaństwa w powstaniu policefalnych posągów kultowych u Słowian zachodnich, Wrocław 1995.
  • Interpretacja chrześcijańska religii pogańskich Słowian w świetle kronik niemieckich XI-XII wieku, Wrocław 2000.
  • Gdy rodziła się Europa... Zjazd gnieźnieński, Wrocław 2001.
  • Ad fontes. O naturze źródła historycznego, Wrocław 2004.
  • Causa creandi. O pragmatyce źródła historycznego, Wrocław 2005.
  • Bystrzyca Kłodzka. Zarys rozwoju miasta na przestrzeni wieków, Bystrzyca Kłodzka-Wrocław 2007, 2. wyd. Łódź 2018; współautorzy: Małgorzata Ruchniewicz, Przemysław Wiszewski.
  • Cor hominis. Wielkie namiętności w dziejach, źródłach i studiach nad przeszłością, Wrocław 2007.
  • Ilustrowany poczet królów i książąt polskich, Wrocław 2007.
  • Bitwa pod Lutynią (1757). Historia i tradycja, Wrocław 2010.
  • Conversio gentis pomeranorum. Studium świadectwa o wydarzeniu (XII wiek), Wrocław 2010.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Informacja na stronie www.infoveriti.pl [on-line] [dostęp 2014-01-15].
  2. a b c Sylwetka na stronie „Ludzie Nauki” [on-line] [dostęp 2014-01-15].
  3. Przegląd Uniwersytecki Uniwersytetu Wrocławskiego, R. 21, Nr 3 (208), Wrocław 2015, s. 53. [on-line] [dostęp 2016-03-23].
  4. Dane dotyczące doktoratu w bazie „Ludzie Nauki” [on-line] [dostęp 2014-01-15].
  5. Dane dotyczące habilitacji w bazie „Ludzie Nauki” [on-line] [dostęp 2014-01-15].
  6. Dane na podstawie Biblioteki Uniwersytetu Wrocławskiego, stan na XII 2013 roku.

Linki zewnętrzneEdytuj