Otwórz menu główne

Stanisław Sarnowski

polski biskup katolicki

Stanisław Sarnowski herbu Jastrzębiec (zm. 1680 we Włocławku) – polski duchowny rzymskokatolicki, opat sulejowski (1653–1676), biskup diecezjalny przemyski (1658–1677), biskup kujawsko-pomorski, włocławski (1677–1680), kanonik krakowski, referendarz wielki koronny[2].

Stanisław Sarnowski
Herb Stanisław Sarnowski
Data i miejsce śmierci 11 grudnia 1680
Włocławek
biskup przemyski
Okres sprawowania 1658–1677
biskup włocławski
Okres sprawowania 1677–1680
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 17 czerwca 1658[1]
Sakra biskupia ?
Epitafium w Brzozowie

ŻyciorysEdytuj

Studiował w Polsce na Akademii Krakowskiej i za granicą. Mianowany na biskupa w 1658.

Po zniszczeniu miasta Brzozowa, przez oddział siedmiogrodzki w 1657 przy udziale mieszczan wzniósł murowany kościół. W Przeworsku założył w 1659 bractwo Grobu Bożego.

Udzielał też święceń kapłańskich. M.in. w Brzozowie przyjął je św. Stanisław Papczyński (1631–1701) założyciel marianów.

W 1667 roku był członkiem Trybunału Skarbowego Koronnego[3].

W 1668 bp przemyski Stanisław Sarnowski wysłał do Borku komisję celem zbadania niezwykłości obrazu, który orzeczeniem jej został uznany za cudowny. Był elektorem Michała Korybuta Wiśniowieckiego w 1669 z ziemi przemyskiej[4].

W 1664 przyjechał do Sambora, gdzie został uroczyście przyjęty i konsekrował kościół parafialny, odrestaurowany po pożarze. Na sejmie abdykacyjnym 16 września 1668 roku podpisał akt potwierdzający abdykację Jana II Kazimierza Wazy[5].

20 czerwca 1676 biskup Stanisław Sarnowski wydał zbiór nowych przywilejów dla mieszczan Brzozowa. W 1677 został przeniesiony do Włocławka.

19 maja 1677 biskup Stanisław Sarnowski, jako nominat kujawski, wydał dla miasta Brzozowa przywilej, Dokument Stanisława Sarnowskiego potwierdzał posiadanie przez miasto Brzozów siedmiu zagrodników ze Starej Wsi i był kontynuacją wcześniejszego dekretu z 1626 biskupa Achacego Grochowskiego.

Epitafium Stanisława Sarnowskiego, ufundowane przez bp. Wacława Hieronima Sierakowskiego, zostało ustanowione w kościele Przemienienia Pańskiego w Brzozowie w 1759[6].

PrzypisyEdytuj

  1. Catholic-hierarchy
  2. Urzędnicy centralni i nadworni Polski XIV–XVIII wieku, Kórnik 1992, s. 138.
  3. Volumina Legum, t. IV, Petersburg 1860, s. 432.
  4. Porządek na seymie Walnym Electiey. Między Warszawą a Wolą przez opisane artykuły do samego tylko aktu Elekcyey należące uchwalony y postanowiony, roku [...] 1669 [słow.] dnia wtorego [...] maia, , s. D 2.
  5. Volumina Legum, t. IV, Petersburg 1860, 481.
  6. Lucjan Krynicki: Kolegiata pw. Przemienienia Pańskiego w Brzozowie. Brzozów: 1997, s. 41. ISBN 83-86801-50-6.

BibliografiaEdytuj

  • Piotr Nitecki Biskupi Kościoła katolickiego w Polsce w latach 965–1999. Słownik biograficzny, wyd. II popr. i uzupeł., Warszawa 2000, ​ISBN 83-211-1311-7​.