Otwórz menu główne

Stanisław Schaetzel (1888–1955)

(Przekierowano z Stanisław Schaetzel (1888-1955))

Stanisław Schaetzel de Merzhausen, także jako Schätzel (ur. 8 maja 1888 w Brzeżanach, zm. 5 kwietnia 1955 w Katowicach) – polski prawnik, specjalista prawa gospodarczego, działacz przemysłu naftowego, publicysta i redaktor, nauczyciel akademicki, Konsul honorowy Królestwa Danii we Lwowie.

Stanisław Schaetzel
Data i miejsce urodzenia 8 maja 1888
Brzeżany
Data i miejsce śmierci 5 kwietnia 1955
Katowice
Zawód, zajęcie prawnik
Narodowość polska
Tytuł naukowy doktor
Alma Mater Uniwersytet Lwowski
Uczelnia Politechnika Lwowska
Politechnika Śląska
Wyższe Studium Nauk Społeczno-Gospodarczych
Rodzice Stanisław, Paulina
Krewni i powinowaci Włodzimierz, Maria, Tadeusz (rodzeństwo)
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się jako syn Stanisława (1856-1941, adwokat, poseł na Sejm Krajowy Galicji, burmistrz Brzeżan)[1] i Pauliny z domu Sochanik (1870-1943). Jego rodzeństwem byli: Włodzimierz (1889-1948), Maria (ur. 1890), Tadeusz (1891-1971, oficer Wojska Polskiego, dyplomata i polityk, działacz ruchu prometejskiego, pułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego).

W 1906 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum w Brzeżanach (w jego klasie był m.in. Władysław Tadeusz Wisłocki)[2]. Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. Uzyskał stopień naukowy doktora prawa. Został specjalistą prawa gospodarczego i przemysłu naftowego[3]. Pracował w Państwowym Urzędzie Naftowym, pełnił funkcję dyrektora w spółce akcyjnej Polmin. Pełnił funkcję dyrektora Krajowego Towarzystwa Naftowego oraz redaktora naczelnego pisma „Przemysł Naftowy”[4]. Publikował także w pismach „Gazeta Handlowa”, „Przegląd Techniczny”, „Przegląd Ekonomiczny”. Do 1941 przygotował pięciojęzyczny słownik przemysłu naftowego, lecz zaginął on podczas wojny. Zasiadał w ciałach rządowych w dziedzinie gospodarczej.

2 czerwca 1936 uzyskał exequatur jako konsul honorowy Królestwa Danii na obszar województwa lwowskiego, stanisławowskiego i tarnopolskiego z siedzibą we Lwowie[5]. Został wykładowcą na wyższych uczelniach: od 1925 przedmiotu geografii i organizacji handlu ropą naftową i jej produktami na Politechnice Lwowskiej, od 1935 encyklopedii górnictwa na Wyższej Szkole Handlu Zagranicznego we Lwowie, od 1937 Akademia Handlu Zagranicznego). Był członkiem sekcji przemysłowej Izby Przemysłowo-Handlowej we Lwowie[6]. Był członkiem zwyczajnym Kasyna i Koła Literacko-Artystycznego we Lwowie[7].

W wyniku wysiedlenia Polaków ze Lwowa po II wojnie światowej osiadł w Gliwicach, gdzie w 1946 został kierownikiem Wydziału Ekonomicznego Centralnego Zarządu Przemysłu Chemicznego w Gliwicach. Od 1949 członek Rady Naukowej Instytutu Chemii Przemysłowej. Następnie zatrudniony w Oddziale Głównego Instytutu Pracy (od 1951 Instytutu Ekonomiki i Organizacji Przemysłu). Równolegle został w Gliwicach wykładowcą, najpierw na Politechnice Śląskiej, od 1946 na Wyższym Studium Nauk Społeczno-Gospodarczych, od końca 1947 do 1949 był dziekanem Wydziału Organizacji Przemysłowej na tej uczelni. Po 1953 działał na niej tylko jako wykładowca. Współpracował z Państwowym Instytutem Administracji Przemysłowej w Gliwicach. W 1948 był współzałożycielem oddziału Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego w Gliwicach.

Zmarł 5 kwietnia 1955 w Katowicach. Został pochowany na Cmentarzu przy ul. Francuskiej w Katowicach.

Jego żoną była Anna z domu Rybicka (1898-1957), z którą miał syna Jerzego (1926-1995) i Teresę (1928-2009).

OdznaczenieEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Stanisław Schaetzel de Merzhausen. sejm-wielki.pl. [dostęp 28 marca 2015].
  2. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum w Brzeżanach za rok szkolny 1906. Brzeżany: 1906, s. 52.
  3. VII Zjazd Naftowy we Lwowie. „Codzienna Gazeta Handlowa”, s. 3, Nr 281 z 7 grudnia 1934. 
  4. Przemysł Naftowy : 1927 : nr 2
  5. Dział urzędowy. 86. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 13, s. 138, 30 czerwca 1936. 
  6. Kooptacja 4 radców do Izby Przem.-Handlowej we Lwowie. „Wiadomości Gospodarcze Izby Przemysłowo-Handlowej we Lwowie”, s. 86, Nr 7 z 5 kwietnia 1937. Izba Przemysłowo-Handlowa we Lwowie. 
  7. Sprawozdanie Wydziału Kasyna i Koła Literacko-Artystycznego we Lwowie za czas od 1 kwietnia 1934 do 31 marca 1935 przedłożone Walnemu Zgromadzeniu w dniu 29 maja 1935. Lwów: 1935, s. 33.
  8. M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 411.
  9. Odznaczenia w dniu Święta Niepodległości. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 258 z 13 listopada 1937. 
  10. Wiadomości bieżące. Odznaczenia w dniu Święta Niepodległości. „Nafta”. Nr 11, s. 300, 1937. 

BibliografiaEdytuj