Otwórz menu główne

Stanisław Sewiłło SJ (ur. 25 października 1917 w Krzesławicach, zm. 22 marca 1943 w Dachau) – Sługa Boży Kościoła katolickiego, polski kleryk katolicki, jezuita.

Odbywał nowicjat w Pińsku i Starej Wsi k. Brzozowa[1]. Był członkiem Towarzystwa Jezusowego prowincji Polski Południowej[1] od 30 lipca 1935[2]. Po wybuchu II wojny światowej 10 listopada 1939 aresztowany został przez Niemców i uwięziony na Montelupich w Krakowie[1]. 3 marca 1940 roku przewieziony do obozu w Wiśniczu, a następnie 20 czerwca do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau[1]. Od 12 grudnia 1940 roku przebywał w KL Dachau gdzie zarejestrowany był „jako numer” 22250, poddawany był eksperymentom pseudomedycznym (nad hipotermią i testowaniu działania różnych substancji na wszczepione zarazki gruźlicy) na skutek których zmarł[1]. W więzieniu uważany był za człowieka głęboko pobożnego, który znosił wszelkie cierpienia poddając się woli Bożej[2].

Jest jednym z 122 Sług Bożych wobec których 17 września 2003 roku rozpoczął się, proces beatyfikacyjny drugiej grupy męczenników z okresu II wojny światowej.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj