Otwórz menu główne

Stanisław Urstein

polski pianista-akompaniator, dyrygent, pedagog
Grób Stanisława Urszteina na Cmentarzu Powązkowskim

Stanisław Urstein (Ursztein) (pseud. S. Lenart, ur. 21 października 1915 w Kleczewie, zm. 4 października 1970 w Warszawie) – polski pianista-akompaniator, dyrygent, pedagog.

Syn Władysława i Ewy z domu Bock, bratanek Ludwika Ursteina. Po zdaniu matury w 1935 roku przez dwa lata studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Uczył się prywatnie u Józefa Turczyńskiego i Aleksandra Michałowskiego[1]. Absolwent Szkoły Muzycznej im. M. Karłowicza w Warszawie. W latach 1936–1939 korepetytor solistów w Teatrze Wielkim[2]. Uczestnik kampanii wrześniowej, razem z oddziałem trafił na Węgry, był internowany w Jolsvie. Po wojnie osiadł w Szczecinie i pracował w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej, był współpracownikiem Filharmonii Szczecińskiej[3].

Żonaty z Wandą Stanisławą z domu Kopeć (1910–1988)[4]. Pochowany jest na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera C, rząd 3, miejsce 15)[5].

PrzypisyEdytuj

  1. Józef M. Chomiński: Słownik muzyków polskich, Tom 2. Polskie Wydawn. Muzyczne s. 261
  2. Leon Tadeusz Błaszczyk: Dyrygenci polscy i obcy w Polsce działający w XIX i XX wieku. Polskie Wydawn. Muzyczne, 1964 s. 314
  3. Urstein, Stanisław - Osoby - Cyfrowa Biblioteka Polskiej Piosenki, www.bibliotekapiosenki.pl [dostęp 2017-11-26] (pol.).
  4. Słownik biograficzny teatru polskiego 1900-1980. Tom II. 1994, s. 731-732. ISBN 83-01-11260-3.
  5. http://cmentarze.um.warszawa.pl/pomnik.aspx?pom_id=20809

Linki zewnętrzneEdytuj