Stanisław Władysław Potocki

Stanisław Władysław Potocki herbu Pilawa (zm. 1732) – strażnik wielki litewski, wojewoda bełski, marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1718 i 1725 roku, wicemarszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1722 roku[1], marszałek konfederacji tarnogrodzkiej w 1716[2].

Stanisław Władysław Potocki
Herb
Pilawa
Rodzina Potoccy herbu Pilawa
Data śmierci 1732
Ojciec Feliks Kazimierz Potocki
Matka Krystyna Lubomirska
Żona

Elzbieta Anna Frackiewicz
Marianna Rzewuska

Syn Feliksa Kazimierza i Krystyny Lubomirskiej, brat: Józefa Felicjana i Michała pisarza polnego koronnego.

Sprawował urząd łowczego wielkiego litewskiego od 1700 roku. Był marszałkiem województwa bełskiego w konfederacji sandomierskiej 1704 roku[3]. Później został strażnikiem wielkim litewskim w 1710 roku. Był też wojewodą bełskim od 1729 roku oraz starostą hrubieszowskim. W 1712 roku poślubił Mariannę Rzewuską, córkę Stanisława Mateusza Rzewuskiego, hetmana wielkiego koronnego. Był bezpotomny. Pisał sonety.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Herbarz polski, t. I, Lipsk 1839-1846, s. 382.
  2. Leon Romanowski, Rodowód Potockich hrabiów herbu Pilawa, Warszawa 1882
  3. Actum In Castro Sandomiriensi Sabbatho Ante Festvm Sanctorum Viti et Modesti martyrum proximo, Anno Domini millesimo sptingentesimo quarto, [b.n.s.].

Linki zewnętrzneEdytuj