Otwórz menu główne

Stanisław Stanisławowicz Zajkowski (ur. 4 sierpnia 1899 w pow. Horoszczany, zm. w lipcu 1975 w Odessie) – generał brygady LWP, generał-major Armii Czerwonej.

Skończył szkołę podstawową i został murarzem, od 1909 w Moskwie, od 1 II 1918 w 4. Moskiewskim Pułku Robotniczym Gwardii Czerwonej, następnie w Armii Czerwonej, 1919 skończył kursy piechoty w Moskwie, po czym był zastępcą dowódcy, potem dowódcą kompanii strzeleckiej 2. Pułku Białostockiego. Walczył w wojnie domowej przeciw "białym" i w wojnie z Polską w 1920. 1921-1923 skończył szkołę wojskową w Kijowie, od 1926 zastępca dowódcy, a od 1929 dowódca batalionu. 1932-1936 w Akademii Wojskowej im. Frunze w Moskwie. W XI 1937 został dowódcą pułku piechoty w 66 Dywizji Piechoty Armii Dalekiego Wschodu, a od 1940 wykładał taktykę na kursach w Sołniecznogorsku p. Moskwą. Od maja 1942 walczył na Froncie Woroneskim (w czerwcu 1942 mianowany pułkownikiem), od 1943 szef sztabu 82 Dywizji Piechoty Gwardii 3 Frontu Ukraińskiego. Od 1 III 1944 w WP, szef sztabu 3 Dywizji Piechoty im. R. Traugutta, a od 26 IX 1944 do końca wojny dowódca tej dywizji. 3 V 1945 mianowany generałem brygady. Za nadużycia i zamieszanie w kradzieże i przemyt został ukarany dyscyplinarnie, a jesienią 1946 zakończył służbę w WP i wrócił do ZSRR.

OdznaczeniaEdytuj

I inne.

BibliografiaEdytuj

  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. IV: S-Z, Toruń 2010, s. 280-282.