Otwórz menu główne

Stanisław Zimny (ur. w 1856 we Lwowie – zm. 3 kwietnia 1937[1] tamże) – polski prawnik, urzędnik austro-węgierski, wojewoda lwowski 1924.

Stanisław Zimny
Data i miejsce urodzenia 1856
Lwów, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 3 kwietnia 1937
Lwów, Polska
Wojewoda lwowski
Okres od 30 czerwca 1924 (od 10 marca 1924 p.o.)
do 4 grudnia 1924
Poprzednik Kazimierz Grabowski
Następca Paweł Garapich
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Ukończył gimnazjum a następnie Wydział Prawa Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie. Po studiach rozpoczął pracę w administracji Austro-Węgier. Był urzędnikiem Namiestnictwa we Lwowie w charakterze radcy dworu[2], starostw w Drohobyczu i Wadowicach a następnie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Przedlitawii w Wiedniu.

W II Rzeczypospolitej, jako wiceprezydent lwowskiego Namiestnictwa, został w 1919 mianowany zastępcą generalnego komisarza rządu RP dla b. Galicji. Od 1921 r. naczelnik Wydziału Prezydialnego Urzędu Wojewódzkiego, następnie wicewojewoda lwowski. Od 10 marca 1924 pełniący obowiązki wojewody lwowskiego, od 30 czerwca do 4 grudnia 1924 był wojewodą lwowskim.

2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Agnieszka Biedrzycka, Kalendarium Lwowa 1918-1939 , Kraków 2012 wyd. Universitas, ​ISBN 97883-242-1678-9​ s. 850.
  2. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1911. Lwów: Prezydyum C.K. Namiestnictwa, 1911, s. 1.
  3. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 31.

Bibliografia, literaturaEdytuj