Otwórz menu główne

Stanisława Nowicka (1905–1990)

polska śpiewaczka kabaretowa i aktorka
Ten artykuł dotyczy śpiewaczki kabaretowej. Zobacz też: Stanisława Nowicka, spis biografii osób o tym imieniu i nazwisku.

Stanisława Nowicka (Nowicka-Chylinska; pseudonim Sylwia Nowicka, Stanisława Sowińska, Stacha Nowicka; ur. 8 marca 1905 w Warszawie, zm. 24 października 1990 w Yorktown koło Nowego Jorku) – polska śpiewaczka, aktorka filmowa, teatralna i tancerka kabaretowa.

Stanisława Nowicka
Ilustracja
Miss Zakopanego 1931.
Data i miejsce urodzenia 8 marca 1905
Warszawa, Polska
Data i miejsce śmierci 24 października 1990
Yorktown, Stany Zjednoczone
Zawód śpiewaczka

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Uczyła się w Teatrze Wielkim w Warszawie, debiutowała w 1915 roku. W 1916 tańczyła z Polą Negri w teatrze "Casino" w Łodzi. Zadebiutowała jako piosenkarka w 1920 roku i śpiewała w tym roku razem z Karolem Hanuszem.

W 1927 roku zaczęła pracować w „Nowym Perskim Oku”, potem w kabarecie Morskie Oko, a następnie w kabarecie „Wesołe oko”. W 1929 roku zaczęła nagrywać dla wytwórni płytowej Syrena Rekord. W 1929 zaśpiewała napisane dla niej przez Jerzego Petersburskiego przebojowe „Tango milonga”. Śpiewała także znane tanga „I tak mi ciebie żal”, „Nie odchodź ode mnie”, „Za dawno za dobrze się znamy”, a w rewii Uśmiech Warszawy (1930), popularną piosenkę „Chodź na Pragę”. Wystąpiła jako aktorka i wokalistka w przedwojennym filmie Rycerze mroku (1932). Pod koniec 1934(?)[1] roku wyjechała do Stanów Zjednoczonych. Była tłumaczem, zajmowała się parapsychologią, napisała książkę o Houdinim, prowadziła salon wróżb. Oprócz tego była malarką, prowadziła salon artystyczny i należała do Amerykańskiego Towarzystwa Teozoficzego w Chicago, mieszkała w Nowym Jorku[2]. Mieszkała również w mieście Yorktown, w stanie Nowy Jork w domu na Gomer Street[3]. Swoich zdolności parapsychologicznych używała do opieki nad Janem Lechoniem[4].

Jej prochy spoczywają na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Stanisława Nowicka krzewi humor lwowski w Chicago. Głos Poranny, 1935. Dostęp https://polona.pl/item/37699430/11/
  2. Polona, polona.pl [dostęp 2017-12-03].
  3. Aleksandra Janta, Nowe odkrycie Ameryki, Libella, 1973
  4. Ostatni weekend Lechonia, Życie Literackie, 1982, nr 21

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj