Otwórz menu główne

Stanisława Wysocka

aktorka polska, reżyser, dyrektor teatru
Ten artykuł dotyczy polskiej aktorki. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.

Stanisława Wysocka z Dzięgielewskich, secundo voto Stanisławska (ur. 7 maja 1877 w Warszawie, zm. 17 stycznia 1941 tamże) – polska aktorka, reżyser teatralny, dyrektor teatrów.

Stanisława Wysocka
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 7 maja 1877
Warszawa
Data i miejsce śmierci 17 stycznia 1941
Warszawa
Zawód aktorka, reżyser teatralny
Współmałżonek Kazimierz Wysocki
Odznaczenia
Złoty Wawrzyn Akademicki
Stanisława Wysocka w roli tytułowej w "Balladynie" Juliusza Słowackiego, fotografia wykonana w 1915.

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Karierę zaczynała w teatrach objazdowych. W latach 1901-11 była aktorką Teatru Miejskiego w Krakowie. W latach 1913-14 grała w Teatrze Polskim w Warszawie.

I wojnę światową spędziła w Kijowie. Po wojnie wróciła do Polski i do 1922 grała w Teatrze Rozmaitości. W latach 1923-25 grała i reżyserowała w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie. W latach 1926/27 kierowała teatrem miejskim w Lublinie. W latach 1927-30 pracowała w Teatrze Polskim w Poznaniu. Sezon 1931/32 spędziła w teatrze miejskim w Wilnie. Sezon 1932/33 to praca w teatrze miejskim i kameralnym w Łodzi. Potem wróciła do Warszawy, gdzie grała do wybuchu II wojny światowej. Nazywano ją „nową Modrzejewską”.

W latach 1921-23 kierowała Państwową Szkołą Dramatyczną przy Konserwatorium Muzycznym w Warszawie. Od 1934 była wykładowcą PIST-u. Po wybuchu II wojny światowej współpracowała z konspiracyjnym PIST-em i do końca życia udzielała lekcji.

W 1935 została odznaczona Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury za szerzenie zamiłowania do polskiej literatury dramatycznej[1].

Matka Janiny Wysockiej-Ochlewskiej. Pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie[2].

FilmografiaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

Wykaz literatury uzupełniającej: Stanisława Wysocka.

PrzypisyEdytuj

  1. „Rocznik Polskiej Akademii Literatury”. Warszawa 1937, s. 256.
  2. Karolina Grodziska Zaduszne ścieżki-przewodnik po Cmentarzu Rakowickim wyd.Kraków 2003 s.140

Linki zewnętrzneEdytuj