Stefan Edward Tomaszewski

Stefan Tomaszewski[a] (ur. 16 sierpnia 1890 w Wilkowie, pow. leszczyński[2], zm. w kwietniu 1940 w Charkowie) – major administracji Wojska Polskiego, w 1939 dowódca batalionu KOP „Kopyczyńce”, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Stefan Tomaszewski
Ilustracja
major administracji major administracji
Data i miejsce urodzenia 16 sierpnia 1890
Wilków,Królestwo Prus, Cesarstwo Niemieckie
Data i miejsce śmierci kwiecień 1940
Charków, USRR, ZSRR
Przebieg służby
Lata służby 19141940
Siły zbrojne Armia Cesarstwa Niemieckiego,
Armia Wielkopolska
Wojsko Polskie
Jednostki 70 Pułk Piechoty
Batalion KOP „Krasne”
Batalion KOP „Kopyczyńce”
Stanowiska dowódca Batalionu KOP "Kopyczyńce"
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
powstanie wielkopolskie
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921

ŻyciorysEdytuj

Syn Michała i Eleonory z domu Lenartowskiej[2]. Uczył się w gimnazjum w Poznaniu i Ostrowie Wielkopolskim. Zdał maturę w 1909.

W okresie I wojny światowej służył w armii Cesarstwa Niemieckiego, od 1914 do 1919[3]. Brał udział w powstaniu wielkopolskim. W 1919 roku wstąpił do Wojska Polskiego i służył w 70 pułku piechoty. W jednostce walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, za swoje czyny został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku i w 1922 roku został zweryfikowany do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku. Po wojnie służył w 70 pułku piechoty[4][5]. W 1924 roku został awansowany na kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku. W 1927 roku przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza[6] do batalionu „Krasne” na stanowisko dowódcy kompanii szkolnej. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 28. lokatą w korpusie oficerów administracji, grupa administracyjna[7].

W sierpniu 1939 roku został mianowany dowódcą batalionu KOP „Kopyczyńce”. Po agresji ZSRR na Polskę wzięty do niewoli sowieckiej i przewieziony do obozu w Starobielsku. Wiosną 1940 roku zamordowany przez NKWD w Charkowie i pochowany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach. Obecnie spoczywa na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Straceń, poz. 3366.

5 października 2007 Minister Obrony Narodowej awansował go pośmiertnie do stopnia podpułkownika[8]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

UwagiEdytuj

  1. W styczniu 1934 sprostowano imię kpt. Stefana Edwarda Tomaszewskiego z KOP z „Stefan Edward” na „Stefan”[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 31.
  2. a b c d Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 563.
  3. a b Banaszek, Roman i Sawicki 2000 ↓, s. 303.
  4. Rocznik Oficerski 1923 - Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1923, s. 325.
  5. Rocznik Oficerski 1924 - Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1924, s. 288, 368.
  6. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 906.
  7. Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 427.
  8. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  9. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 50.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 20.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 11 listopada 1934 roku, s. 233.

BibliografiaEdytuj