Otwórz menu główne

Stefan Glon (ur. 2 lipca 1908 w Berlinie, zm. 10 marca 1957 w Żyrardowie) – polski bokser, olimpijczyk.

Stefan Glon
Data i miejsce urodzenia 2 lipca 1908
Berlin
Data i miejsce śmierci 10 marca 1957
Żyrardów
Obywatelstwo  Polska
Kategoria wagowa musza, kogucia

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 2 lipca 1908 w Berlinie, jako syn Jana i Władysławy. Uprawianie boksu rozpoczął w 1922 w klubie Heros Berlin[1]. Po przyjeździe do Poznania został zawodnikiem Wielkopolskiego Klubu Bokserskiego. W latach 1925-1930 występował w barwach Warty Poznań, następnie Warszawianki[2].

Był trzykrotnym mistrzem Polski: w wadze muszej w 1925 i w wadze koguciej w 1928 i 1929, a w 1931 został wicemistrzem w wadze koguciej. Czterokrotnie wystąpił w meczach reprezentacji Polski, wygrywając 3 walki i 1 przegrywając[2].

Wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w 1928 w Amsterdamie, w wadze koguciej, ale odpadł w pierwszej walce[2].

Reprezentował kluby Warta Poznań, Legia Warszawa i Warszawianka. Po zakończeniu kariery został trenerem. Zajmował się pracą organizacyjna szkoleniową w Warcie Poznań i Warszawiance. Był instruktorem sekcji bokserskiej. Po wojnie został trenerem sekcji w klubie Żyrardowianka Żyrardów[2]. Zmarł 10 marca 1957 w Żyrardowie[2]. Jego nazwisko często pisano jako Stefan Głon.

PrzypisyEdytuj

  1. Wryk 2015 ↓, s. 236.
  2. a b c d e Wryk 2015 ↓, s. 237.

BibliografiaEdytuj