Otwórz menu główne

Stefan Orfan Jellenta[1] (ur. 14 czerwca 1899 w Warszawie, zm. 10 czerwca 1991 tamże) – historyk wojskowości, pułkownik Wojska Polskiego.

Stefan Jellenta
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia 14 czerwca 1899
Warszawa
Data i miejsce śmierci 10 czerwca 1991
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1914-1945
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 36 Pułk Piechoty Legii Akademickiej
Stanowiska dowódca kompanii
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941) Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż za udział w Wojnie 1918–1921

ŻyciorysEdytuj

Stefan Jellenta urodził się 14 czerwca 1899 roku w Warszawie, w rodzinie Cezarego i Albiny z Szawińskich[2].

Podczas I wojny światowej służył w Legionach Polskich, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej.

19 marca 1928 roku został awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 40. lokatą w korpusie oficerów piechoty[3].

W 1928 roku był przydzielony do 36 pułku piechoty Legii Akademickiej w Warszawie[4]. Uczeń Marcelego Handelsmana. Od 1935 pracownik Wojskowego Biura Historycznego. W 1939 uczestnik obrony Warszawy, następnie w niewoli niemieckiej. Powrócił do kraju, od 1956 pracownik w Biurze Historycznym Wojska Polskiego, w latach 1958-1968 pracownik Wojskowego Instytutu Historycznego.

Zmarł 10 czerwca 1991 roku w Warszawie. Pochowany 14 czerwca 1991 roku na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[5].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Wypad nocny na Żużel pod Bełzem 4. II. 1919 r., Warszawa 1937.
  • Walki o Rawicz i Leszno w r. 1919 w świetle opracowań niemieckich, Warszawa: Instytut J. Piłsudskiego Poświęcony Badaniu Najnowszej Historii Polski 1939.
  • O niemieckich związkach taktycznych na polskim "froncie północnym" we wrześniu 1939 r., 1961.
  • Wspomnienia szefa sztabu obrony Warszawy w oczach adiutanta pułku, 1963.
  • Przewrót majowy w oczach uczestnika. „Wojskowy Przegląd Historyczny”. 4 (118), s. 217-229, 1986. Warszawa: Wojskowy Instytut Historyczny. ISSN 38152. 

PrzypisyEdytuj

  1. W 1935 dokonano zmiany imienia ze Stefan na Stefan Orfan. Stwierdzenia. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 8, s. 59, 1 czerwca 1935. 
  2. Szafran 1991 ↓, s. 335.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 19 marca 1928 roku, s. 51.
  4. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 64, 566.
  5. Szafran 1991 ↓, s. 337 tu podano, że zmarł 12 czerwca 1991 roku.
  6. Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2027 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 40, poz. 1854, s. 1534)
  7. Stefan Oberleitner: Ordery, odznaczenia i odznaki III Rzeczypospolitej Polskiej 1990-1999. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2001, s. 50-51. ISBN 83-7174-726-8.

BibliografiaEdytuj