Otwórz menu główne

Kjell Stefan Löfven (ur. 21 lipca 1957 w Sztokholmie[1]) – szwedzki polityk i działacz związkowy, od 2012 przewodniczący Szwedzkiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej, od 2014 premier Szwecji.

Stefan Löfven
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 lipca 1957
Sztokholm
Premier Szwecji
Okres od 3 października 2014
Przynależność polityczna Szwedzka Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza
Poprzednik Fredrik Reinfeldt
Przewodniczący Szwedzkiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej
Okres od 27 stycznia 2012
Przynależność polityczna Szwedzka Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza
Poprzednik Håkan Juholt
Stefan Löfven autograph.png

ŻyciorysEdytuj

Wychowywał się w rodzinie zastępczej. Ukończył szkołę średnią i kurs zawodowy w Kramfors, następnie studiował na Uniwersytecie w Umeå, rezygnując po kilkunastu miesiącach[2].

Pracę zawodową podjął w 1976 w urzędzie pocztowym w Sollefteå. W latach 1979–1995 pracował w przedsiębiorstwie Hägglunds w Örnsköldsvik. Zaczynał jako spawacz, w 1981 dołączył do związku zawodowego Metall, stając się etatowym działaczem związkowym. Od 1995 był ombudsmanem swojej organizacji związkowej, w 2001 objął stanowisko jej wiceprzewodniczącego. W 2006 stanął na czele IF Metall, nowo utworzonej centrali związkowej[1][3].

Zaangażował się również w działalność Szwedzkiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej, dołączając w 2006 do krajowych władz wykonawczych tego ugrupowania[1]. Po rezygnacji Håkana Juholta 27 stycznia 2012 został wybrany na nowego przewodniczącego partii[3]. W wyborach w 2014 po raz pierwszy uzyskał mandat posła do Riksdagu[4]. Kierowani przez niego opozycyjni socjaldemokraci uzyskali wówczas największą liczbę mandatów, zawiązując mniejszościową koalicję z Partią Zielonych. 2 października 2014 parlament zatwierdził Stefana Löfvena na stanowisku premiera[5], na którym urzędowanie rozpoczął następnego dnia.

W 2018 został wybrany na kolejną kadencję szwedzkiego parlamentu[6]. Wspierająca go koalicja utraciła kilkanaście mandatów. 25 września 2018 premier przegrał w nowym parlamencie głosowanie nad wotum zaufania, co rozpoczęło procedurę dymisji rządu[7]. W październiku 2018 otrzymał misję utworzenia nowego gabinetu, która – podobnie jak poprzedzająca ją misja lidera centroprawicy Ulfa Kristerssona – zakończyła się niepowodzeniem[8]. Kolejną próbę stworzenia rządu podjął w listopadzie, jednakże w grudniu 2018 Riksdag odrzucił jego kandydaturę na premiera[9].

Skutkiem tego głosowania stało się kontynuowanie rozmów koalicyjnych z perspektywą przedterminowych wyborów parlamentarnych. W styczniu 2019 opozycyjne dotąd partie liberałów i centrystów zadeklarowały umożliwienie reelekcji Stefana Löfvena, podpisując porozumienie programowe i deklarując chęć uniemożliwienia uzyskania wpływów przez Szwedzkich Demokratów[10]. Po kilku dniach wstrzymanie się od głosu zadeklarowała dotąd wspierająca gabinet Partia Lewicy[11]. 18 stycznia 2019 lider socjaldemokratów ponownie został zatwierdzony na urzędzie premiera – 155 posłów było przeciw, wybór umożliwiły jednak głosy popierające jego kandydaturę (115) i wstrzymujące się (77), co łącznie stanowiło większość wśród głosujących[12]. 21 stycznia Stefan Löfven przedstawił skład nowego rządu, który tym samym rozpoczął funkcjonowanie[13].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Stefan Löfven: 'the only name all could agree on' (ang.). thelocal.se, 26 stycznia 2012. [dostęp 2014-10-03].
  2. Stefan Löfven: „Sörvåge är hemma” (szw.). allehanda.se, 26 stycznia 2012. [dostęp 2014-10-03].
  3. a b Stefan Löfven (ang.). pes.eu. [dostęp 2014-10-03].
  4. Profil na stronie Riksdagu (szw.). [dostęp 2018-09-16].
  5. Sverige har fått en ny statsminister (szw.). dn.se, 2 października 2014. [dostęp 2014-10-03].
  6. Beslut resultat val till riksdagen 2018 (szw.). val.se, 16 września 2018. [dostęp 2018-09-16].
  7. Swedish Prime Minister Stefan Löfven voted out by parliament (ang.). thelocal.se, 25 września 2018. [dostęp 2018-09-25].
  8. Sweden closer to election as Lofven drops bid to form government (ang.). reuters.com, 29 października 2018. [dostęp 2018-10-29].
  9. Riksdagen röstar nej till Löfven som statsminister (szw.). dn.se, 14 grudnia 2018. [dostęp 2018-12-14].
  10. Sweden's Lofven edges towards second PM term after deal with centre-right (ang.). reuters.com, 11 stycznia 2019. [dostęp 2019-01-19].
  11. Jonas Sjöstedt: Vänsterpartiet släpper fram Stefan Löfven (szw.). svt.se, 16 stycznia 2019. [dostęp 2019-01-19].
  12. Social Democrat Lofven wins Swedish PM race as populists left in cold (ang.). reuters.com, 18 stycznia 2019. [dostęp 2019-01-19].
  13. Sveriges nya regering (szw.). regeringen.se, 21 stycznia 2019. [dostęp 2019-01-21].