Otwórz menu główne

Stefan Ołdak

polski lekkoatleta

Stefan Ołdak (ur. 5 listopada 1904 w Warszawie, zm. 20 października 1969 w Warszawie) – polski inżynier, specjalista budowy dróg, w młodości lekkoatleta, olimpijczyk.

Nagrobek Stefana i Anny Ołdaków

Ukończył Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie (matura w 1915) i Wydział Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, gdzie w 1934 uzyskał dyplom magistra inżyniera budowy dróg i mostów[1]. Pracował następnie w Ministerstwie Komunikacji i w warszawskiej dyrekcji PKP [1]. W czasie okupacji przebywał w Warszawie, gdzie m.in. pracował jako konduktor[1]. Od 1946 pracował ponownie w PKP oraz Ministerstwie Komunikacji, a także był starszym asystentem na Wydziale Komunikacyjnym Politechniki Warszawskiej (1949-1952) i nauczycielem przedmiotów zawodowych w Technikum Kolejowym w Warszawie (1946-1954).

Jest autorem podręcznika Encyklopedia dróg kołowych.

W okresie gimnazjalnym zaczął uprawiać lekkoatletykę. W 1921 roku został zawodnikiem Varsovii[1]. W 1922 roku został zawodnikiem AZS Warszawa, które reprezentował do końca kariery sportowej[1]. W latach dwudziestych wyczynowo uprawiał lekkoatletykę. Specjalizował się w biegach średnich. Wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu w 1924, gdzie odpadł w eliminacjach biegów na 400 m i 800 m [2]. Startował także w Akademickich Mistrzostwach Świata w 1924 i 1927 [2].

Był rekordzistą Polski na 800 m i 1000 m [2]. Czterokrotnie zdobył mistrzostwo Polski w sztafecie 4 x 400 m: 1923, 1924, 1925 i 1927.

Rekordy życiowe:

Był zawodnikiem klubów Varsovia (1921) i AZS Warszawa (1922-1927). Zakończył starty w 1927. Później był działaczem i sędzią lekkoatletycznym. Był m.in. wiceprezesem PZLA [2]. Został uhonorowany honorowym członkostwem PZLA i tytułem zasłużonego sędziego lekkoatletycznego.
Zmarł w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (53 kwatera, 5 rząd, 12 grób)[3][4].

Jego żoną była Anna (zm. w 2004 w wieku 97 lat).

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Wryk 2015 ↓, s. 460.
  2. a b c d e Wryk 2015 ↓, s. 461.
  3. Miejsce pochówku. [dostęp 2018-04-22].
  4. Wryk 2015 ↓, s. 462.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj