Otwórz menu główne

Stefan Pokorski (ur. 3 lipca 1942 r. w Młotkowicach) – polski fizyk teoretyk (specjalność: teoria cząstek i oddziaływań elementarnych), profesor Instytutu Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu Warszawskiego, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.

Stefan Pokorski
Data i miejsce urodzenia 3 lipca 1942
Młotkowice
Profesor nauk fizycznych
Specjalność: fizyka cząstek elementarnych
Profesura 1978
Polska Akademia Nauk / Umiejętności
Status PAN członek rzeczywisty
Status PAU członek krajowy czynny
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Dyrektor
Instytut Fizyki Teoretycznej UW
Okres spraw. 1984–1993
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Stworzył warszawską szkołę teorii oddziaływań elementarnych. Jego główne osiągnięcia naukowe dotyczą:

  • modeli fenomenologicznych produkcji wielocząstkowej w oddziaływaniach silnych,
  • zastosowań metod perturbacyjnych w chromodynamice kwantowej,
  • badania spontanicznego naruszenia symetrii elektrosłabej w teorii supersymetrycznej,
  • rozwinięcia formalizmu do dokładnego testowania modeli supersymetrycznych,
  • obliczeń poprawek kwantowych do mas i kątów mieszania neutrin,
  • idei dekonstrukcji dodatkowych (skompaktyfikowanych) wymiarów.

Jest autorem około 200 publikacji naukowych i monografii "Gauge Field Theories" (Cambridge University Press, 1987, 2000). W 2003 otrzymał Medal Mariana Smoluchowskiego. W 2013 wyróżniony Nagrodą Prezesa Rady Ministrów "Za osiągnięcia naukowe lub artystyczne w tym za wybitny dorobek naukowy lub artystyczny" (przyznana w 2013 za rok 2012). [1]

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj