Otwórz menu główne

Stefan Straszewicz (ur. 9 grudnia 1889 w Warszawie, zm. 10 grudnia 1983 tamże) - polski matematyk i pedagog, od 1927 profesor Politechniki Warszawskiej.

Stefan Straszewicz
Data i miejsce urodzenia 9 grudnia 1889
Warszawa
Data i miejsce śmierci 10 grudnia 1983
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Bródnowski
Zawód, zajęcie matematyk
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy Medal Komisji Edukacji Narodowej Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL”
Grób prof. Stefana Straszewicza na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie
Stefan Straszewicz (po prawej stronie z przodu) Zurych 1932

ŻyciorysEdytuj

Studiował na uniwersytecie w Zurychu, w 1914 został doktorem filozofii w zakresie matematyki, jego promotorem był niemiecki matematyk Ernst Zermelo. W 1919 powrócił do Polski, rok później uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Początkowo wykładał na Uniwersytecie Warszawskim, w 1925 został docentem. W 1926 związał się zawodowo z Politechniką Warszawską, w tym samym roku przedstawił pracę habilitacyjną, a w 1927 uzyskał tytuł doktora nauk. Kierował Katedrą Matematyki na Wydziale Inżynierii Lądowej, Inżynierii, Mechanicznym oraz Budownictwa Lądowego. W 1932 został delegatem Polski w Międzynarodowej Komisji Nauczania Matematyki, od 1938 do 1939 był prorektorem Politechniki Warszawskiej. We wrześniu 1939 opuścił stolicę i zamieszkał w Wilnie, gdzie pracował jako nauczyciel matematyki. Powrócił na jesieni 1942 i otrzymał etat w Państwowej Wyższej Szkole Technicznej, równocześnie wykładał na tajnych kompletach, pomiędzy 1942 a 1945 pełnił obowiązki rektora działającej w konspiracji Politechniki Warszawskiej. W 1948 ponownie został wybrany na prorektora, funkcję tę pełnił trzy lata. Od 1949 do 1969 był przewodniczącym Komisji Programów Matematyki przy Ministerstwie Oświaty oraz stał na czele Komitetu Głównego Olimpiady Matematycznej. W 1953 powierzono mu na cztery lata funkcję prezesa Polskiego Towarzystwa Matematycznego, w 1969 został członkiem honorowym tej organizacji. Od 1957 ponownie był delegatem Polski w Międzynarodowej Komisji Nauczania Matematyki, z funkcji tej zrezygnował w 1972. W roku 1974 otrzymał tytuł doktora honoris causa Politechniki Warszawskiej[1]. Od 1951 był członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.

Spoczywa na Cmentarzu Bródnowskim (kw. 21F, rząd 1, grób 1-2).

Osiągnięcia naukoweEdytuj

W 1935 udowodnił twierdzenie o przybliżaniu punktów ekstremalnych zwartego zbioru wypukłego w przestrzeni euklidesowej punktami eksponowanymi[2], nazywane od jego nazwiska, twierdzeniem Straszewicza.

PodręcznikiEdytuj

  • Repetytorium elementów matematyki : definicje, twierdzenia, wzory, tablice
  • O wielobokach
  • Geometria wykreślna : zajęcia fakultatywne w grupie matematyczno-fizycznej
  • Zadania z olimpiad matematycznych T. I-IV
  • Matematyka dla klasy III liceum ogólnokształcącego
  • Matematyka : kl. 7 (Aleksandrem Białasem)
  • Matematyka : kl. 6 (Aleksandrem Białasem)
  • Arytmetyka i algebra w klasach V-VIII szkoły podstawowej
  • Geometria wykreślna : zajęcia fakultatywne w grupie matematyczno-fizycznej
  • Zadania z Czwartej Olimpiady Matematycznej : (1952-1953)
  • Zadania z Drugiej Olimpiady Matematycznej : (1950-1951)
  • Ciągłość a liczby niewymierne
  • Algebra : dla klasy II czteroletniego technikum i liceum zawodowego
  • Algebra : dla klasy II pięcioletniego technikum i liceum zawodowego
  • Matematyka : algebra, trygonometria i geometria wykreślna : dla I kl. liceum ogólnokształcącego, wydział matematyczno-fizyczny (razem ze Stefanem Kulczyckim)
  • 25 lat Olimpiady Matematycznej : wybór zadań (razem z Jerzym Browkinem, Janem Rempałą)

OpracowaniaEdytuj

Stefan Kulczycki, Opowieści z dziejów liczb (według rękopisu pozostawionego przez Autora przygotował do wydania drukiem Stefan Straszewicz)





OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Doktorzy honoris causa PW. pw.edu.pl. [dostęp 23 lutego 2011].
  2. S. Straszewicz, Über exponierte Punkte abgeschlossener Punktmengen, Fund. Math., 24 (1935), 139–143.

BibliografiaEdytuj