Otwórz menu główne

Stefan Walczykiewicz

polski duchowny katolicki, biskup

Stefan Walczykiewicz (ur. 17 sierpnia 1886 w Gostyninie, zm. 12 maja 1940 w Łucku) – kapłan diecezji płockiej, biskup pomocniczy diecezji łuckiej, doktor filozofii i teologii.

Stefan Walczykiewicz
biskup tytularny Zenopolis in Isaura
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 17 sierpnia 1886
Gostynin
Data i miejsce śmierci 12 maja 1940
Łuck
biskup pomocniczy łucki
Okres sprawowania 1928 - 1940
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1912
Nominacja biskupia 20 lipca 1928
Sakra biskupia 25 listopada 1928
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 25 listopada 1928
Konsekrator Adolf Szelążek
Współkonsekratorzy Piotr Mańkowski
Antoni Julian Nowowiejski

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w Gostyninie w rodzinie mieszczańskiej 25 lipca 1886 roku. Ojciec Antoni był miejscowym rzemieślnikiem, a matka Anna opiekowała się wielodzietną rodziną. Po ukończeniu gostynińskiej szkoły powszechnej, uczył się w płockim Seminarium Duchownym. Wybitne osiągnięcia w nauce spowodowały kontynuowanie studiów na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, gdzie zdobywa dwa tytuły doktorskie z teologii oraz prawa kanonicznego. Święcenia kapłańskie przyjął w 1912 roku. Na parę miesięcy wyjeżdża do Stanów Zjednoczonych. Po powrocie do Płocka pracuje w Wyższym Seminarium Duchownym jako wykładowca, a w 1915 r. otrzymuje katedrę teologii moralnej. W niedługim czasie otrzymuje również funkcję prorektora uczelni. Działa społecznie. Aktywnie uczestniczy w pracach Rady Rodzicielskiej przy Szkolnictwie Powszechnym w Płocku, organizuje Zjazdy Katolickie w Mławie i Płocku, jest postacią powszechnie znaną i lubianą. 20 lipca 1928 roku został mianowany przez Papieża Piusa XI biskupem pomocniczym diecezji łuckiej i biskupem tytularnym Zenopolis in Isaura. Konsekrowany na biskupa 25 listopada 1928 r. w katedrze łuckiej przez ordynariusza diecezji bpa Adolfa Piotra Szelążka w asyście bpa Leona Wetmańskiego, biskupa pomocniczego płockiego. „Znam go od chwili wstąpienia jego do Seminarium. Obok szerokiej wiedzy posiada pięknie urobioną duszę” – pisał bpa A.P. Szelążek w liście do kardynała A. Hlonda z 29 sierpnia 1928 roku. Jako biskup pomocniczy pełni funkcję wikariusza generalnego diecezji łuckiej. Jest także profesorem miejscowego seminarium duchownego. 29 kwietnia 1929 roku Konferencja Episkopatu Polski typuje jego osobę na pielgrzymkę do Rzymu związaną z obchodami Roku Świętego. Asystent kościelny Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej w Łucku. Przewodniczący diecezjalnej rady artystycznej działającej w ramach Sekcji II nauki i sztuki kurii diecezjalnej w Łucku. W sierpniu 1936 roku zostaje sekretarzem Komisji Episkopatu na Synodzie Plenarnym w Częstochowie. Po wejściu wojsk sowieckich 17 września 1939 roku jest aresztowany. Po licznych przesłuchaniach, które mocno nadwątliły jego zdrowie, umiera w Łucku 12 maja 1940 roku. W uroczystym pogrzebie, który przybrał charakter pochodu przez całe miasto, oprócz parafian, nie zabrakło również przedstawicieli Gminy Żydowskiej. Został pochowany na miejscowym cmentarzu, a mieszkańcy Łucka ufundowali biskupowi pomnik. Przetrwał on zawieruchę wojenną i dopiero w latach 70. XX wieku wraz z cmentarzem został zniszczony.

Nie przedstawiony w pracy ks. Romana Dzwonkowskiego pt. „Leksykon duchowieństwa polskiego represjonowanego w ZSRS 1939-1988”, Lublin 2003. Dnia 8 września 1991 bp Roman Marcinkowski odsłonił i poświęcił tablicę pamiątkową ku jego czci w kościele parafialnym w Gostyninie. Podobna tablica została także odsłonięta w kościele katedralnym w Łucku w 1995 roku − jest tam upamiętniony razem z ordynariuszem diecezji bpem Adolfem Szelążkiem.

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. 10 listopada 1938 „za zasługi na polu pracy społecznej” M.P. z 1938 r. nr 258, poz. 592

BibliografiaEdytuj

  • A.P., „Sufragan diecezji łuckiej J.E. ks. Bp Stefan Walczykiewicz”, [w:] „Miesięcznik Pasterski Płocki” R. 23: 1928, nr 9, s. 266-267.
  • „Biskup Stefan Walczykiewicz (1886-1940)”, [w:] „Wołanie z Wołynia” nr 5 (6) 1995, s. 5- 6.
  • „Elenchus Cleri Ecclesiarumque Dioecesis Luceoriensis” 1929, s. 5, 14; 1932, s. 5, 14, 15; 1933, s. 5, 14, 15; 1937, s. 5, 11, 14-16; 1938, s. 5, 11, 14-16.
  • Ks. Piotr Nitecki, „Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny”, wyd. II, Warszawa 2000, kol. 468.
  • Zdzisław Szuba, „Biskupi polscy XX wieku”, [w:] „Życie Katolickie” R. 2: 1983, z. 5-6, s. 23-244, s. 94-95.

Linki zewnętrzneEdytuj