Otwórz menu główne

Stephen Colbert

aktor i satyryk amerykański

Wczesne lataEdytuj

Dorastał w Charleston, w Karolinie Południowej jako najmłodszy z jedenaściorga dzieci w katolickiej rodzinie. Drugie imię, Tyrone, wskazuje na irlandzkie pochodzenie. Gdy miał 10 lat, jego ojciec i dwóch braci zginęli w katastrofie lotniczej[1]. Bardzo wcześnie pozbył się południowego akcentu, by „uchodzić za mądrego”.

KarieraEdytuj

Po ukończeniu studiów aktorskich na uniwersytecie Northwestern w 1987 r., razem ze znajomymi: Amy Sedaris i Paulem Dinello tworzył program komediowy Exit 57 dla HBO, który został wyróżniony w 1995 pięcioma nagrodami Cable ACE. Trio Colbert, Sedaris i Dinello spotkało się ponownie w 1999 r. przy produkcji serialu Strangers With Candy, w którym Colbert wcielił się w rolę nauczyciela historii, Chucka Nobleta .

The Daily ShowEdytuj

Osobny artykuł: The Daily Show.

Od 1997 r. pracował jako „fake newsman” dla kanału Comedy Central w programie The Daily Show kiedy prowadzącym był Craig Kilborn. Pracował jako korespondent głównie na zielonym ekranie, udając że jest w samym sercu wydarzeń[2]. Po zmianie prowadzącego na Jona Stewarta w roku 1998 dużo więcej czasu spędzał przed kamerami w studiu wchodząc w interakcje z prowadzącym i innymi korespondentami[3].

The Colbert ReportEdytuj

Osobny artykuł: The Colbert Report.

W 2005 r. odszedł z Daily Show i stworzył swój autorski program The Colbert Report [nie wymawia się litery T w obu wyrazach]. W krzywym zwierciadle przedstawia pustkę, jaka kryje się za górnolotnymi komentarzami i napuszoną pozą dziennikarzy znanych stacji jak CNN i Fox News Channel[4].

Ostatni odcinek The Colbert Report został wyemitowany w grudniu 2014 roku[5]

The Late Show with Stephen ColbertEdytuj

W 2015 roku został gospodarzem The Late Show sieci CBS przejmując program od Davida Lettermana, pierwszy odcinek został wyemitowany 8 września 2015 roku[6].

Pozostałe projekty i ważne wydarzeniaEdytuj

29 kwietnia 2006 nastąpił przełom w jego karierze, kiedy to podczas dorocznej kolacji gromadzącej przedstawicieli mediów i polityki w Białym Domu, wyśmiewał prezydenta Busha. Nagranie z White House Correspondents' Association Dinner stało się internetowym hitem i przyniosło Colbertowi wielką popularność i wzrost oglądalności nawet o 37%[7]. Jest laureatem licznych nagród, w tym trzech Nagród Emmy za pracę w Daily Show. W styczniu 2006 American Dialect Society uznało wymyślone i zaprezentowane w pierwszym odcinku The Colbert Report słowo truthiness za Słowo Roku 2005, a w grudniu 2006 wydawnictwo Merriam-Webster ogłosiło je Słowem Roku 2006. Colbert został uznany przez magazyn Time za jedną ze 100 najbardziej wpływowych osób w latach 2006[8] oraz 2012[9], a przez tygodnik People w listopadzie 2006 r. za jednego ze 100 najseksowniejszych mężczyzn świata co podsumował w swoim programie The Colbert Report „Udław się James Dean! Nie jesteś żywy!” (oryginalna nazwa konkursu to Sexiest Man Alive czyli w dosłownym tłumaczeniu Najseksowniejszy Żywy Mężczyzna)[10].

Życie prywatneEdytuj

Ma żonę (Evelyn McGee-Colbert) oraz trójkę dzieci (Madeline, Peter, John).

Jest katolikiem[11].

FilmografiaEdytuj

Produkcje telewizyjneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Ian Phillips: How Stephen Colbert endured tragedy and became one of the greatest political satirists of our time (ang.). businessinsider.com, 2015-10-16. [dostęp 2019-01-04].
  2. An Interview with Stephen Colbert (ang.). ign.com, 2003-08-11. s. 6. [dostęp 2019-01-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-08)].
  3. An Interview with Stephen Colbert (ang.). ign.com, 2003-08-11. s. 7. [dostęp 2019-01-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-08)].
  4. Robert Siegel: 'Daily Show' Correspondent Readies 'The Colbert Report' (ang.). npr.org, 2005-05-04. [dostęp 2019-01-04].
  5. Lisa de Moraes: Stephen Colbert Immortalized In Final Episode Of ‘The Colbert Report’ – Video (ang.). deadline.com, 2014-12-19. [dostęp 2019-01-04].
  6. Scott Collins: 'Late Show with Stephen Colbert' will premiera Sept. 8, CBS says. latimes.com, 2015-01-12. [dostęp 2019-01-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-13)].
  7. PETER LAURIA: COLBERT SOARS (ang.). nypost.com, 2006-05-07. [dostęp 2019-01-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-06-13)].
  8. Brian Williams: The 2006 TIME 100: Stephen Colbert (ang.). time.com, 2006-05-08. [dostęp 2019-01-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-24)].
  9. Garry Trudeau: The 100 Most Influential People in the World 2012 (ang.). time.com, 2012-04-18. [dostęp 2019-01-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-25)].
  10. Colbert On Being Named To People ‘s Sexiest Men Alive List: “Eat It, James Dean! You Are Not Alive”... (ang.). huffingtonpost.com, 2008-08-23. [dostęp 2019-01-04].
  11. Midnight Confessions, youtube.com, 14 kwietnia 2018 [dostęp 2018-04-20] (ang.).

Linki zewnętrzneEdytuj