Stiepan Pawłowicz Suprun (ros. Степан Павлович Супрун, ur. 2 sierpnia 1907 we wsi Riczky w guberni charkowskiej (obecnie w obwodzie sumskim), zm. 4 lipca 1941 k. Tołoczyna) – radziecki pilot doświadczalny i wojskowy, podpułkownik, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1940 i 1941).

Stiepan Suprun
Степан Супрун
1 zwycięstwo
ilustracja
podpułkownik lotnictwa
Data i miejsce urodzenia 2 sierpnia 1907
Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 4 lipca 1941
Tołoczyn, ZSRR
Przebieg służby
Lata służby 1929–1941
Jednostki 401 IAP
Stanowiska dowódca pułku
Główne wojny i bitwy Wojna chińsko-japońska;
II wojna światowa

ŻyciorysEdytuj

W latach 1910-1913 mieszkał w USA, następnie w Kanadzie, do 1924 skończył 8 klas szkoły w Winnipeg. W 1924 wraz z rodziną wyjechał do ZSRR, mieszkał we wsi Wostrowo w Kraju Ałtajskim i w Ałma-Acie, pracował jako stolarz i frezer. Od października 1929 służył w Armii Czerwonej, w 1930 ukończył szkołę młodszych specjalistów lotniczych w Smoleńsku, a w 1931 szkołę pilotów w Smoleńsku, był lotnikiem i dowódcą klucza eskadry myśliwskiej Sił Wojskowo-Powietrznych w Białoruskim Okręgu Wojskowym. W lipcu 1933 został pilotem doświadczalnym Naukowo-Badawczego Instytutu Sił Wojskowo-Powietrznych, uczestniczył w testach wielu modeli samolotów wojskowych i ich modyfikacji. Od lipca 1939 do stycznia 1940 był dowódcą myśliwskiej grupy lotniczej, brał udział w wojnie chińsko-japońskiej, wykonując 83 loty bojowe (w tym 7 nocnych) na samolotach I-15 i I-16 w celu odparcia ataków japońskich myśliwców na chińskie miasta. Po powrocie z Chin kontynuował wypróbowywanie w Naukowo-Badawczym Instytucie Sił Wojskowo-Powietrznych modeli samolotów wojskowych, w marcu 1940 był członkiem delegacji ZSRR odwiedzającej niemieckie firmy lotnicze. W 1940 otrzymał stopień podpułkownika. Był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR 1 kadencji (od 1937). Uczestniczył w wojnie z Niemcami, w czerwcu-lipcu 1941 dowodził 401 niszczycielskim pułkiem lotniczym sformowanym z jego inicjatywy z pilotów doświadczalnych, walczył na Froncie Zachodnim, brał udział w walkach obronnych na Białorusi. Wykonał ok. 15 lotów bojowych na myśliwcu MiG-3, w walkach powietrznych strącił osobiście 1 samolot wroga. Zginął w walce powietrznej. Został pochowany w rejonie wsi Monastyri w obwodzie witebskim, w lipcu 1960 jego grób został przeniesiony na Cmentarz Nowodziewiczy.

20 maja 1940 został uhonorowany tytułem Bohatera Związku Radzieckiego i Złotą Gwiazdą. 22 lipca 1941 otrzymał pośmiertnie drugą Złotą Gwiazdę Bohatera Związku Radzieckiego, stając się tym samym pierwszym dwukrotnym Bohaterem Związku Radzieckiego. Był odznaczony dwoma Orderami Lenina (25 maja 1936 i 20 maja 1940) i orderem chińskim.

BibliografiaEdytuj