Otwórz menu główne

Stopień dyplomatyczny

Stopień dyplomatyczny – stopień nadawany członkom personelu dyplomatycznego przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych państwa, które wysyła dyplomatów. Stopnie określają rangę, pozycję w hierarchii i zakres pracy danego dyplomaty.

Konwencja wiedeńska o stosunkach dyplomatycznych ustaliła następujące stopnie dyplomatyczne:

Dla szefów misji dyplomatycznych:

  • ambasador nadzwyczajny i pełnomocny,
  • poseł nadzwyczajny i pełnomocny,
  • minister pełnomocny,
  • Chargé d’affaires en pied,
  • chargé d'affaires ad interim.

Chargé d'affaires są akredytowani przy ministrze spraw zagranicznych, w przeciwieństwie do posłów i ambasadorów, którzy są akredytowani przy głowie państwa.

Dla członków misji dyplomatycznej:

Najniższym stopniem jest attaché. Stopnie dyplomatyczne nie są stanowiskami pracy, tylko rangami, toteż może się zdarzyć, że na danej placówce będzie trzech radców i ani jednego attaché. Do szefa placówki państwa obcego (gdy funkcję tę pełni ambasador lub poseł) zwraca się per Wasza Ekscelencjo

W Polsce, ustawa o służbie zagranicznej dopuszcza jedynie następujące stopnie dyplomatyczne:

  • ambasador tytularny,
  • radca-minister,
  • I radca,
  • radca,
  • I sekretarz,
  • II sekretarz,
  • III sekretarz,
  • attaché.

Stopnie dyplomatyczne dzielą się na klasy. Klasa różnicuje szefów misji dyplomatycznej jedynie w protokole i precedencji.

Odpowiednio szefowie misji dyplomatycznej mogą należeć do jednej z trzech klas:

  • ambasadorów i nuncjuszów (w przypadku Stolicy Apostolskiej),
  • posłów nadzwyczajnych, ministrów pełnomocnych i internuncjuszów,
  • chargé d'affaires.

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • K. Szczepanik, Dyplomacja Polski, Warszawa 2005.
  • Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej (Dz.U. z 2018 r. poz. 2040)
  • Remigiusz Bierzanek, Janusz Symonides, Prawo Międzynarodowe Publiczne, Warszawa 2005.
  • Konwencja wiedeńska o stosunkach dyplomatycznych.