Otwórz menu główne
Zobacz też: Optyczny stosunek sygnał/szum OSNR.

Stosunek sygnału do szumu (SNR, ang. signal-to-noise ratio) – miara porównująca poziom sygnału użytecznego (informacja) do poziomu szumu tła (niepożądany sygnał). Jest definiowana jako stosunek mocy sygnału użytecznego do mocy szumu tła i jest często wyrażona w decybelach (dB).

W urządzeniach elektronicznych oraz w telekomunikacji analogowej i cyfrowej określa wyrażoną najczęściej w dB wartość stosunku mocy sygnału użytecznego w zadanym paśmie częstotliwościowym do poziomu szumów w tym samym paśmie częstotliwościowym.

Spis treści

SNR dla różnych systemów modulacjiEdytuj

Modulacja amplitudowa (AM)Edytuj

Stosunek sygnału do szumu dla kanału jest dany przez:

 

gdzie:

  – moc sygnału,
  – szerokość wiązki (w Hz),
  – indeks modulacji amplitudowej.

Wyjściowy stosunek sygnału do szumu (odbiornika AM) jest dany:

 

Modulacja częstotliwościowa (FM)Edytuj

Stosunek sygnału do szumu dla kanału jest dany przez:

 

Wyjściowy stosunek sygnału do szumu (odbiornika FM) jest dany:

 

gdzie:

  – szerokość kanału (w Hz),
  – amplituda,
  – indeks modulacji częstotliwościowej.

Zobacz teżEdytuj