Strażnica KOP „Postołówka”

Strażnica KOP „Postołówka” – zasadnicza jednostka organizacyjna Korpusu Ochrony Pogranicza pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.

Strażnica KOP „Postołówka”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1926
Rozformowanie 1939
Organizacja
Dyslokacja Postołówka
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość Kompania graniczna KOP „Kałaharówka”
Kompania graniczna KOP „Postołówka”
Rozmieszczenie batalionu KOP „Skałat” w 1931
Kompania KOP Kałaharówka w 1934.png
Kompania KOP Postołówka w 1939.png

Formowanie i zmiany organizacyjneEdytuj

W 1925 roku, w składzie 4 Brygady Ochrony Pogranicza, został sformowany 13 batalion graniczny. W 1928 roku w skład batalionu wchodziło 13 strażnic[1]. W latach 1928 – 1934 strażnica „Postołówka” znajdowała się w 1 kompanii granicznej KOP „Kałaharówka”[2][3][4][5][6], a w 1938 roku w strukturze organizacyjnej 3 kompanii granicznej KOP „Postołówka”[7][8]. Strażnica liczyła około 18 żołnierzy i rozmieszczona była przy linii granicznej z zadaniem bezpośredniej ochrony granicy państwowej[9].

W 1932 roku obsada strażnicy zakwaterowana była w budynku prywatnym[5]. Strażnicę z macierzystą kompanią łączyła droga polna długości 7,2 km[7].

Służba granicznaEdytuj

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[10].

Strażnica KOP „Postołówka” w 1932 roku ochraniała pododcinek granicy państwowej szerokości 4 kilometrów 800 metrów od słupa granicznego nr 1997 do 2006[5], a w 1938 roku pododcinek szerokości 6 kilometrów 400 metrów od słupa granicznego nr 1998 do 2009[7].

Sąsiednie strażnice:

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj