Otwórz menu główne

Stradlice

wieś w województwie świętokrzyskim

Stradlicewieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Kazimierza Wielka[1], przy DW768. Przysiółkiem wsi jest Lolin[2][3].

Stradlice
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat kazimierski
Gmina Kazimierza Wielka
Strefa numeracyjna (+48) 41
Tablice rejestracyjne TKA
SIMC 0242269
Położenie na mapie gminy Kazimierza Wielka
Mapa lokalizacyjna gminy Kazimierza Wielka
Stradlice
Stradlice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stradlice
Stradlice
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Stradlice
Stradlice
Położenie na mapie powiatu kazimierskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kazimierskiego
Stradlice
Stradlice
Ziemia50°14′55″N 20°32′23″E/50,248611 20,539722

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

HistoriaEdytuj

Według Jana Długosza w Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis (powst. 1440–1480) we wsi Stradlycze istniały dwa obiekty określone jako curia militaris.[4] Niewyjaśnione pozostaje znaczenie tego określenia, curia może oznaczać główny dom mieszkalny, siedziba księcia lub możnego feudała[5], natomiast przydomek militaris wskazuje na charakter obronny lub połączony z zabudowaniami i urządzeniami gospodarczymi, otoczony prymitywnymi umocnieniami, być może tylko palisadą lub wałem[6].

Najstarsze źródło o wsi Stradlice mówi[7]:

 
W spisie z 1827 r. Strudlice, 1851 r. Strudlice, wś włośc., pow. pińczowski, gm. Dobiesławice, par. Kazimierza Wielka; posiada szkołę początkową, 35 osad, 445 mr. W 1827 r. było 19 dm., 158 mk. Wchodziły w skład dóbr Dobiesławice. W połowie XV w. wieś w par. Kazimierza Wielka, własność Jury al. Łapki h. Drużyna i Budziszowskiego h. Habdank, miała 8 łanów km., karczmę z rolą, 2 zagr. bez roli, z których dziesięcinę, wartość 10 grzywn, płacono do św. Wojciecha w Krakowie; dwa folw. płaciły dziesięcinę pleb. w Kazimierzy Wielkiej (Długosz, L. B., I, 260 i II, 143). Według reg. prob. pow. proszowickiego z r. 1581 wś S., własność Baltazara Lutomirskiego, miała 4 łany km., 2 zagr. bez roli, 7 kom. bez bydła, 1/4 karczm. roli (Pawiński, Małop., 12, 442).

PrzypisyEdytuj

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-03-31].
  2. SIMC 0242275
  3. Lolin, folwark, powiat pińczowski, gm. Kazimierza Wielka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. V: Kutowa Wola – Malczyce. Warszawa 1884.
  4. BUDOWNICTWO ODRONNE W LIBER BENEFICIORUM JANA DŁUGOSZA A REALIA ARCHEOLOGICZNE, Anna Marciniak, Biblioteka Uniwersytecka w Łodzi, FOLIA ARCHAEOLOCICA 12, 1991
  5. Słownik łaciny średniowiecznej w Polsce, Wrocław 1967, t. II, z. 10(18), s. 1502-1510.
  6. B. G u e r q u i n , Zamki w Polsce, Warszawa 1974, s. 11-12.
  7. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XI, s. 383.
  1. SIMC 0242275
  2. Lolin, folwark, powiat pińczowski, gm. Kazimierza Wielka (roku 1884)