Strupina (Polska)

wieś w województwie dolnośląskim
(Przekierowano z Strupina)

Strupina (niem. Stroppen) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Prusice. Dawniej miasto; uzyskała lokację miejską przed 1253 rokiem, zdegradowana w 1945 roku[2]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.

Artykuł 51°23′20″N 16°48′41″E
- błąd 38 m
WD 51°23'18"N, 16°48'38"E, 51°23'16.69"N, 16°48'42.01"E
- błąd 38 m
Odległość 89 m
Strupina
wieś
Ilustracja
Kościół w Strupinie
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat trzebnicki
Gmina Prusice
Liczba ludności (IV 2017) 464[1]
Strefa numeracyjna 71
Kod pocztowy 55-110
Tablice rejestracyjne DTR
SIMC 0879950
Położenie na mapie gminy Prusice
Mapa konturowa gminy Prusice, po lewej znajduje się punkt z opisem „Strupina”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Strupina”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Strupina”
Położenie na mapie powiatu trzebnickiego
Mapa konturowa powiatu trzebnickiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Strupina”
Ziemia51°23′20″N 16°48′41″E/51,388889 16,811389
Historyczny herb Strupiny

PołożenieEdytuj

Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 339 oraz kończy bieg droga wojewódzka nr 342.

ToponimiaEdytuj

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w obecnej polskiej formie Strupina[3][4].

Natomiast według niemieckiego językoznawcy Heinricha Adamy’ego nazwa miejscowości wywodzi się od polskiej nazwy stróży - posterunku strażniczego o obronnym charakterze[5]. W swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu jako najstarszą nazwę miejscowości wymienia Strossa podając jej znaczenie "Wachtplatz" czyli w języku polskim "Miejsce posterunku, stróży"[5]. Nazwa wsi została później fonetycznie zgermanizowana na Stroppen[5] i utraciła swoje pierwotne znaczenie.

HistoriaEdytuj

Dokładna data nadania praw miejskich Strupinie nie jest znana. Po raz pierwszy jako miasto wymieniana jest w źródle z 1253 r. Jeszcze w 1500 r. miasto rządziło się na prawie polskim. Mieszkańcy trudnili się głównie rolnictwem. Miasteczko było jednym z najmniejszych na Śląsku. W 1733 r. Strupinę zniszczył wielki pożar. W 1787 r. było tutaj 532 mieszkańców i 93 domy. W 1861 r. miasto miało 903 mieszkańców, a w chwili wybuchu II wojny światowej 711 mieszkańców.

Silnie zniszczona w 1945 r. Strupina została włączona do Polski i utraciła prawa miejskie[6].

DemografiaEdytuj

    Liczba ludności Strupiny
    

ZabytkiEdytuj

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[7]:

  • kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki parafialny pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Marii Panny, z lat 1879-1881

EdukacjaEdytuj

W roku 2007 w Strupinie zamknięto gimnazjum, a uczniowie poszczególnych wsi uczęszczają do szkoły w Prusicach. W roku szkolnym 2013/2014 w budynku dawnego gimnazjum, został otwarty oddział 0-3 szkoły podstawowej w Piotrkowicach.

PrzypisyEdytuj

  1. Strupina - Urząd Miasta i Gminy w Prusicach, prusice.pl [dostęp 2018-04-03] (pol.).
  2. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 72-73.
  3. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  4. H. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889
  5. a b c Heinrich Adamy, Die schlesischen Ortsnamen, ihre Entstehung und Bedeutung. Ein Bild aus der Vorzeit, wyd. 2, Breslau: Verlag von Priebatsch’s Buchhandlung, 1888, s. 87, OCLC 456751858 (niem.).
  6. przewodn. kom. red. Stanisław Pazyra: Miasta polskie w Tysiącleciu, Tom II. Wrocław - Warszawa - Kraków: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1965-1967, s. 587.
  7. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 176. [dostęp 18.10.2012].

Linki zewnętrzneEdytuj