Otwórz menu główne

Historia sztuki zajmuje się studiami w takich dziedzinach jak:

  1. architektura
  2. rzeźba
  3. malarstwo i grafika
  4. sztuka użytkowa (meble, okucia, złotnictwo, tkanina, ceramika)

W meblarstwie, dzieła tworzone są w oparciu o zmysł praktyczny (funkcja) jak też - w odniesieniu do danej epoki - są spełnieniem naturalnej dla człowieka potrzeby luksusu i piękna. Struktura mebla opiera się na konstrukcji, która zwykle zależy od użytego materiału (drewno, sklejka, metal) i od sposobu jego obróbki (czopowanie, spawanie, itp.). Dekoracja w meblach to zwykle kompozycje ornamentalne:

  1. płaskie - oparte na kolorze (polichromia, mozaika, marketeria, inkrustacja).
  2. przestrzenne - oparte na reliefie (snycerka, profilowanie, okucia z brązu).

Motywy ornamentów są zwykle geometryczne lub zaczerpnięte z natury (flora i fauna traktowane naturalistycznie lub interpretowane). Układy kompozycyjne są zwykle rytmiczne.

Styl jest to zespół cech charakterystycznych występujących w dziełach sztuki danej epoki (gust - moda, religia panująca, używane materiały, technika wykonania).

Spis treści

Sztuka AntykuEdytuj

Sztuka Antyku - Starożytność - łączy dawne cywilizacje Egiptu, Bliskiego Wschodu, Indii, Chin, Grecji i Rzymu. Starożytność obejmuje okres od wynalezienia pisma do upadku Cesarstwa rzymskiego. Meble okresu starożytności (oprócz mebli egipskich, zachowanych np. w grobowcu Tutanchamona) znamy głównie z przekazów ikonograficznych. Z zachowanych wizerunków możemy wnioskować o ich funkcji i konstrukcji, natomiast wykopaliska archeologiczne pomagają ustalić materiał i technologię wykonania.

EgiptEdytuj

Cywilizacja starożytnego Egiptu rozwijała się na terenie północnej Afryki, w dorzeczu Nilu od ok. 4000 do 480 r. p.n.e.

Sztuka Egiptu podporządkowana tradycji religijnej ulegała bardzo powolnym zmianom podczas 3500 lat swego trwania.

Meble egipskieEdytuj

 
Przykłady mebli egipskich

Znane z malowideł naściennych w grobowcach, a także z obiektów znalezionych w nie splądrowanych do naszych czasów komorach grobowych władców Egiptu. Wykonywane głównie z drewna sykomory i cedru przy pomocy prostych narzędzi z brązu: siekiera, piła, dłuto, z wykorzystaniem połączeń jednoczopowych, uciosowych i na jaskółczy ogon.

  • rodzaje mebli
    • siedziska o różnych formach - taborety składane lub nie, krzesła i trony z odchylonymi, czasem wygiętymi oparciami
    • łoża
    • skrzynie
  • cechy charakterystyczne konstrukcji
  • rodzaje i sposoby zdobienia


Asyria, Babilon, PersjaEdytuj

 
Przykłady mebli

W dorzeczu Tygrysu i Eufratu na terenie starożytnej Mezopotamii od 2100 r. p.n.e. do 600 r. p.n.e. rozwijały się i upadały kultury Sumerów, Akadyjczyków, Asyryjczyków, Babilończyków.

Znane budowle to zigguraty w kształcie piramid.

Meble asyryjskieEdytuj

Jedyne wyobrażenie o meblach dają nam płaskorzeźby na ścianach świątyń. Nieliczne informacje o życiu codziennym znajdujemy też na tabliczkach glinianych pokrytych pismem klinowym.

  • siedziska reprezentacyjne w formie tronów wspartych często na nogach zakończonych zwierzęcymi łapami w układzie antytetycznym, uzupełnione często podnóżkami


GrecjaEdytuj

 
Meble starożytnej Grecji

Apogeum cywilizacji greckiej przypada na V wiek p.n.e. Rozwija się ona od 1100 r. p.n.e. do 100 r. p.n.e. na obszarze Grecji, wyspy Krety, zachodniego wybrzeża Azji Mniejszej (Anatolii), południowej Italii i Sycylii. Grecy stworzyli sztukę, której harmonia i proporcje (tzw. moduł w architekturze) stanowiły ideał piękna i doskonałości dla następnych epok.

Meble greckieEdytuj

Meble drewniane nie zachowały się do naszych czasów, znamy je głównie z malarstwa wazowego i ściennego, oraz z płaskorzeźb. Przetrwały nieliczne egzemplarze wykonane w kamieniu i brązie.

  • rodzaje mebli
    • siedziska:
    • stoły - są najczęściej uzupełnieniem łoża biesiadnego podczas posiłku - przyjmują wtedy formę prostokątnego blatu wspartego na trzech nogach (tzw. trapedza), lub pełnią funkcję ołtarza ofiarnego
    • łoża służą zarówno do spania jak i do spożywania posiłków, te ostatnie wyposażone były w zagłówek; łoża greckie podobnie jak i egipskie składały się z ramy z naciągiem wspartej na czterech rzeźbionych lub toczonych nogach
    • skrzynie - początkowo inspirowane skrzyniami egipskimi z dwuspadowym wiekiem, dopiero później Grecy wykształcili swój własny styl, służyły do przechowywania przedmiotów codziennego użytku

RzymEdytuj

 
Wnętrze domu rzymskiego

Cywilizacja rzymska trwa od 753 r. p.n.e. do 395 r. n.e. Cesarstwo rzymskie podbiło i okupowało w swoim apogeum (tj. I i II w. n.e.) obszary wokół basenu Morza Śródziemnego sięgając po Dunaj, Szkocję i Persję.

Sztuka rzymska wywodzi się z Etrurii, zmienia się poprzez wpływy greckie. Od Greków w architekturze Rzymianie zapożyczają porządki, uzupełniając je o nowe wynalazki: łuk półkolisty, sklepienie kolebkowe, kopułę.

Meble rzymskieEdytuj

Rzymskich mebli zachowało się nieco więcej. Znamy je szczególnie z wykopalisk w Pompei i Herkulanum.


Sztuka ŚredniowieczaEdytuj

Sztuka NowożytnaEdytuj

Sztuka WspółczesnaEdytuj

secesjaEdytuj

art décoEdytuj

okres po II wojnie światowejEdytuj

współczesnośćEdytuj