Suchy Wierch Ornaczański

Suchy Wierch Ornaczański (1832 m) – jeden ze szczytów grzbietu górskiego Ornak w Tatrach Zachodnich, oddzielającego górną część Doliny Kościeliskiej (Dolinę Pyszniańską) od górnej części Doliny Chochołowskiej (Doliny Starorobociańskiej). Znajduje się w północnej grani Siwego Zwornika[1].

Suchy Wierch Ornaczański
Ilustracja
Suchy Wierch Ornaczański ostatni na prawo. W głębi Kominiarski Wierch
Państwo  Polska
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 1832 m n.p.m.
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Suchy Wierch Ornaczański
Suchy Wierch Ornaczański
Ziemia49°13′20,1″N 19°50′03,5″E/49,222250 19,834306

Długi grzbiet Ornaku ma cztery szczyty niewiele wznoszące się ponad główną grań. Są to, licząc od strony Iwaniackiej Przełęczy: Suchy Wierch Ornaczański, Ornak (1854 m), Zadni Ornak (1867 m ) i Kotłowa Czuba (1840 m). Pomiędzy Suchym Wierchem Ornaczańskim a Ornakiem znajduje się płytko wcięta Wyżnia Ornaczańska Przełęcz (1825 m). W kierunku południowym stoki Suchego Wierchu opadają do głębokiej Iwaniackiej Przełęczy (1459 m) i dwóch opadających spod niej w przeciwne strony dolinek: Iwaniackiej i Iwanowskiej. Ze wschodnich zboczy Suchego Wierchu opadają do Doliny Starorobociańskiej trzy żleby: Piekło, Banisty Żleb i Pośredni Żleb, z północnych i północno-wschodnich do Dolinki Iwanowskiej również trzy żleby: Piszczałki i Żleb pod Banie[1].

Suchy Wierch Ornaczański, najniższy z czterech wierzchołków Ornaku i najbardziej wysunięty na północ jest stosunkowo łagodny i całkowicie porośnięty niską murawą i kępami kosodrzewiny. Doskonałe widoki na bliski stąd Kominiarski Wierch[2]. Rudziejące w połowie lata pędy situ skuciny zabarwiają zbocza na czerwono. Oprócz situ murawę tworzy boimka dwurzędowa i bliźniczka psia trawka. W murawie licznie występuje dzwonek alpejski, widłak wroniec, sasanka alpejska i forma żyworodna wiechliny alpejskiej. Dawniej były to tereny pasterskie Hali Ornak[3].

Szlaki turystyczneEdytuj

  – zielony szlak biegnący z Iwaniackiej Przełęczy przez cały grzbiet Ornaku, Siwą Przełęcz i Siwe Turnie na przełęcz Liliowy Karb. Czas przejścia: 2:20 h, z powrotem 1:55 h[4]

PrzypisyEdytuj

  1. a b Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „Wit” S.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
  2. Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3.
  3. Władysław Szafer: Tatrzański Park Narodowy. Zakład Ochrony Przyrody PAN, 1962.
  4. Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2005. ISBN 83-88112-35-X.