Suchy Wierch Waksmundzki

Suchy Wierch Waksmundzki lub po prostu Suchy Wierch – zalesiony, reglowy szczyt o wysokości 1485 m na grzbiecie biegnącym od Gęsiej Szyi po Kopy Sołtysie[1]. Jest najdalej na południe wysuniętym szczytem w tym grzbiecie, znajduje się pomiędzy przełęczą Przysłop Waksmundzki (1443 m) oddzielającą go od Gęsiej Szyi (1490 m) a Wyżnią Filipczańską Przełęczą (1443 m) oddzielającą go od Ostrego Wierchu (1475 m)[2]. Od południowo-zachodniej strony jego stoki opadają do Waksmundzkiej Polany, od północno-wschodniej do doliny Filipki. Spływa z nich Filipczański Potok. Od południowej strony sąsiaduje z Małą Koszystą, oddzielony od niej jest Waksmundzką Przełęczą (1418 m), na której znajduje się Rówień Waksmundzka.

Suchy Wierch Waksmundzki
Ilustracja
Widok z Wielkiego Kopieńca
Państwo  Polska
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 1485 m n.p.m.
Położenie na mapie Tatr
Mapa konturowa Tatr, w centrum znajduje się czarny trójkącik z opisem „Suchy Wierch Waksmundzki”
Ziemia49°15′31″N 20°04′05″E/49,258611 20,068056

Dawniej lasy na południowych stokach Suchego Wierchu były wypasane, stanowiły serwitut Hali Waksmundzkiej[3]. Przez Suchy Wierch Waksmundzki nie prowadzi żaden szlak turystyczny.

Od lewej: Mała Koszysta, Rówień Waksmundzka i Suchy Wierch Waksmundzki. Widok z Gęsiej Szyi

PrzypisyEdytuj

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.
  3. Władysław Szafer: Tatrzański Park Narodowy. Zakład Ochrony Przyrody PAN, 1962.